Επεισοδιακή ήταν χθες ακόμα μια προσπάθεια αποβολής των ατόμων που φέρονται βάσει δικαστικών αποφάσεων να έχουν καταπατήσει μια ιδιόκτητη έκταση στην περιοχή του Αγίου Φανουρίου ,ανάμεσα στη λεωφόρο Στέλιου Καζαντζίδη και την παραλιακή.

Πάνω από 30 άτομα, μέλη των οικογενειών οι οποίες πρέπει να αποχωρήσουν άμεσα από το χώρο αυτό, υποδέχτηκαν με διαμαρτυρίες το δικαστικό επιμελητη Γιώργο Μαρκομιχελάκη ο οποίος έφτασε εκεί συνοδεία 10 αστυνομικών της ΕΙΔΑΣΥΔΕ και του Β ΑΤ για να εκτελέσει την απόφαση.

Η παρουσία της Αστυνομίας δεν εμπόδισε ορισμένους να κινηθούν εναντίον του και να τον χτυπήσουν. Ο δικαστικός επιμελητής, έπεσε στο έδαφος και έχασε τις αισθήσεις του ενώ οι αστυνομικοί συνέλαβαν ένα άτομο το οποίο φέρεται να τον χτύπησε.

Ο δικ. επιμελητής αποχώρησε ενώ οι κάτοικοι παρέμειναν για αρκετή ώρα εκεί συγκεντρωμένοι και αποφασισμένοι να μην εγκαταλείψουν τις «περιουσίες τους».

Η διεκδίκηση της έκτασης που καλύπτει επιφάνεια 15.078 τμ βρισκόταν πολλά χρόνια στα δικαστήρια. Οι αποφάσεις , δικαίωσαν την Δήμητρα Λαμπροπούλου, κόρη του Ηλία Ζουλφάκου, ο οποίος όπως απέδειξε με συμβόλαια, είχε αγοράσει την έκταση αυτή το 1955 από τον τούρκο Χουσείν Σαλημπερτάκη στον οποίο είχε περιέλθει ως αντάλλαγμα για την παραχώρηση της αγροτικής του περιουσίας στο Λασίθι, σε πρόσφυγες.

Στο κτήμα αυτό, που ήταν τότε αγροτική έκταση, υπήρχε ένα κτίσμα και πηγάδι. Αργότερα, καταπατήθηκε από περιοίκους και άλλους οι οποίοι επικαλούμενοι χρησικτησία αντέδρασαν όταν η κληρονόμοι της έκτασης, θέλησαν να τους αποβάλουν.

Ανάμεσα στους υπό εκδίωξη, είναι ο κ. Βασιλειάδης και το καρνάγιο του , οι επιχειρήσεις του Λάμπρου Βουτσαλά, κατοικίες κλπ. Στην επίμαχη έκταση, περιλαμβάνεται επίσης τμήμα του δρόμου και μέρος της προβλήτας.

Στην απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, που εκδόθηκε το 2001, αναφέρεται ότι ο κάτοχος της έκτασης Ηλίας Ζουλφάκος, δεν έπαψε ποτέ να ενδιαφέρεται για αυτή, ανέθετε σε συγγενείς να την φροντίζουν, είχε πουλήσει τμήμα της και είχε ασκήσει ένδικα μέσα για να καθοριστεί τιμή μονάδας για τμήματα του ακινήτου που απαλλοτριώθηκαν για να κατασκευαστεί δρόμος ή για την κάλυψη του Συλαμιανού ποταμού κλπ.

Οι αντίδικοι, δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια και προσπάθησαν να αποδείξουν ότι είχαν τη νομή της έκτασης χωρίς καμιά διαμαρτυρία και αντίδραση από τον Ηλία Ζουλφάκο και την οικογένεια του. Στο δικαστήριο, προσκόμισαν αεροφωτογραφίες της έκτασης από το 1972, με πραγματογνωμοσύνη στην οποία αναφέρεται ότι ήδη είχαν ανεγερθεί κτίσματα και είχαν ανοιχθεί δρόμοι. Υπήρξαν επίσης καταθέσεις μαρτύρων οι οποίες , όπως αναφέρεται στην απόφαση «δεν παρέχουν πίστη στο δικαστήριο για το λόγο ότι δεν επιβεβαιώνονται από κανένα άλλο στοιχείο της δικογραφίας , αντιθέτως αναιρούνται από το περιεχόμενο των εγγράφων που επικαλείται και προσκομίζει η ενάγουσα».

Για την υπόθεση αυτή έχουν γίνει αστικά και ποινικά δικαστήρια σε όλες τις βαθμίδες ενώ οι αντίδικοι, προσέφυγαν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά των δικαστών , επικαλούμενοι κακοδικία και ήδη γίνεται εισαγγελική έρευνα σε βάρος δικαστικών λειτουργών , η οποία έχει ανατεθεί στον εισαγγελέα Λασιθίου.

Οι αντίδικοι που συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την έκταση αυτή, δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουν και χθες ήταν η τρίτη φορά που ο δικαστικός επιμελητής επιχειρούσε να τους αποβάλλει , ξανά χωρίς αποτέλεσμα.