Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται τον ερχόμενο Νοέμβριο από τότε που «έφυγε» ο μεγάλος συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης, το έργο του οποίου παραμένει διαχρονικό.
Ο υπουργός Πολιτισμού, παρά τις δεσμευτικές δηλώσεις του στο Ηράκλειο, στις 11 Ιουλίου του 2006, τελικά δεν κήρυξε το 2007 ως έτος Καζαντζάκη. Ωστόσο, ο Δήμος Ηρακλείου, τιμώντας τη μνήμη του μεγάλου συγγραφέα, οργανώνει έναν κύκλο εκδηλώσεων. Συνεργάζεται με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, παραχωρεί δημοτικές αίθουσες και άλλους χώρους και καταβάλλει προσπάθεια συντονισμού, όλων των εορταστικών εκδηλώσεων.
Συγκεκριμένα, διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων με τίτλο «Εκδηλώσεις Παλιάς Πόλης- Αφιέρωμα στα 50 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη», ενώ παράλληλα αφιερώνει το καλοκαιρινό φεστιβάλ στη μνήμη του μεγάλου συγγραφέα.
Οι εκδηλώσεις Παλιάς Πόλης θα γίνουν από τις 20 Αυγούστου έως και τις 5 Σεπτεμβρίου στα Δημοτικά Κηποθέατρα στους πεζόδρομους και τις πλατείες, στο κέντρο της πόλης, καθώς και στους νέους χώρους των Ενετικών Τειχών. Ο κύκλος των εκδηλώσεων περιλαμβάνει έκθεση φωτογραφιών, κειμένων και ντοκουμέντων από την ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου από την 1 Αυγούστου έως και τις 31 Οκτωβρίου, καθώς και εκδηλώσεις θεάτρου μουσικής , χορού και κινηματογράφου.
Σε όλες τις εκδηλώσεις η είσοδος είναι ελεύθερη.
Ο συγγραφέας
Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 18 Φεβρουαρίου του 1883.
Η μητέρα του ήταν από το Κρυονέρι και ο πατέρας του, από τους Βαρβάρους, τη σημερινή Μυρτιά του Δήμου Νίκος Καζαντζάκης.
Τα μαθητικά του χρόνια τα πέρασε στο Ηράκλειο και τη Νάξο και στη συνέχεια, φοίτησε (αριστούχος) στη Νομική σχολή της Αθήνας.
Το 1906, αρχίζει το όνομά του να ακούγεται στους λογοτεχνικούς κύκλους των Αθηνών. Τις μεταπτυχιακές του σπουδές τις πραγματοποιεί στο Παρίσι και επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ξεκινάει το λογοτεχνικό του έργο.
Κατατάσσεται εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους και στη συνέχεια αρχίζει να ταξιδεύει. Έλεγε:…«Τα ταξίδια και τα όνειρα, ήσαν ευεργέτες μου, γιατί τρέφουν τη ψυχή μου…».
Το 1918, ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον διορίζει γενικό διευθυντή του Υπουργείου Περιθάλψεως και του αναθέτει την ασφαλή μεταφορά στην Ελλάδα, των 150.000 Ελλήνων που ζούσαν υπό διωγμόν στον Καύκασο.
Η πολιτική δεν του ταιριάζει. Το 1945 γίνεται υπουργός στην κυβέρνηση Σοφούλη και παραιτείται 45 μέρες αργότερα.
Από το τέλος της δεκαετίας του 1940 και τη δεκαετία του 1950, γράφει τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα: «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», «Οι αδερφοφάδες», «Ο Καπετάν Μιχάλης», «Ο Τελευταίος πειρασμός», «Ο φτωχούλης του Θεού», «Αναφορά στον Γκρέκο».
Στις 26 Οκτωβρίου του 1957, ο πολυγραφότερος και περισσότερος μεταφρασμένος σε όλο τον κόσμο συγγραφέας, πεθαίνει σε κλινική της Γερμανίας σε ηλικία 74 χρονών.
Στις 5 Νοεμβρίου του 1957, γίνεται η κηδεία του στον Άγιο Μηνά και ενταφιάζεται στον Προμαχώνα Μαρτινέγκο.
Στα 50 χρόνια που πέρασαν από τότε, ο Προμαχώνας Μαρτινέγκο, γίνεται παγκόσμιο πνευματικό προσκύνημα.

