
«Φωτιά» στις τάξεις των εμπόρων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων έχει ανάψει νομοσχέδιο που από πέρυσι η κυβέρνηση έχει στα σκαριά και προτίθεται από φέτος το καλοκαίρι να εφαρμόσει.
Σύμφωνα με αυτό, μεταβάλλεται η οδηγία για την αντιρρυπαντική τεχνολογία των αυτοκινήτων με το σκεπτικό ότι τα πλέον καινούργια από αυτά εκπέμπουν λιγότερους ρύπους και είναι λιγότερο επιζήμια για το περιβάλλον κι έτσι στο εξής θα επιτρέπεται η εισαγωγή μοντέλων από το 2005 και μετά και όχι από το 2001 όπως ίσχυε πριν.
Αυτό, όπως είναι φυσικό, αποτελεί μια καταστροφική εξέλιξη για τους εμπόρους μεταχειρισμένων που πλέον δε θα έχουν τη δυνατότητα για πολλές εισαγωγές και θα αναγκαστούν να δουλεύουν με μοντέλα που δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια κέρδους και παράλληλα αποτελεί, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι, μια μεγάλη μεθόδευση για να ευνοηθούν οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες και οι αντιπροσωπείες τους.
«Τα τελευταία χρόνια πάρα πολλοί έμποροι μεταχειρισμένων αυτοκινήτων έχουν μπει δυναμικά στο παιχνίδι των πωλήσεων κάνοντας αρκετές εισαγωγές από το εξωτερικό», σημειώνει ένας από τους πλέον δραστήριους εμπόρους μεταχειρισμένων αυτοκινήτων στην πόλη, ο κ. Μανώλης Χαραλαμπάκης, για να εξηγήσει στη συνέχεια ότι «αυτό, όπως είναι φυσικό προκαλεί ζημιά στις μεγάλες αντιπροσωπείες, μιας και όταν ο πελάτης γνωρίζει ότι μπορεί να βρει το ίδιο αυτοκίνητο με χρήση ενός ή δύο χρόνων σε τιμή κοντά στα 2/3 της κανονικής του, είναι επόμενο ότι θα προτιμήσει το μεταχειρισμένο».
Γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, όπως αναφέρει ο ίδιος, «και καθαρά για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των αντιπροσωπειών και των μεγάλων αυτοκινητοβιομηχανιών, προωθείται τώρα το νομοσχέδιο αυτό που είχε αρχικά κατατεθεί τον Ιούλιο του περασμένου έτους και είχε πάρει τότε, λόγω των αντιδράσεων που προκάλεσε, αναβολή για το φετινό Ιούλιο».
Αναφερόμενος περισσότερο αναλυτικά στις διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου και στα παρεπόμενα αυτού αν εφαρμοστεί, ο κ. Χαραλαμπάκης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό για τους εμπόρους μεταχειρισμένων αυτοκινήτων», αφού «αφενός θα είναι πολύ λιγότερα τα αυτοκίνητα που θα μπορούν να εισάγουν αν ο περιορισμός της εισαγωγής ισχύσει για τα μοντέλα μόνο μετά το 2005, αφετέρου, λόγω της μικρής παλαιότητας τους, είναι ελάχιστα από αυτά που θα μπορούν να πουλήσουν έπειτα με σημαντικό κέρδος».
Συνεχίζοντας, δε, ο ίδιος στάθηκε και σε μια ακόμα παράμετρο του θέματος σημειώνοντας ότι «εκτός από τους εμπόρους των μεταχειρισμένων το νομοσχέδιο ζημιώνει σημαντικά τόσο τους καταναλωτές, όσο και το κράτος», για να εξηγήσει έπειτα πώς «οι μεν πρώτοι δε θα μπορούν να πετύχουν πλέον κάποιο καλό μοντέλο αυτοκινήτου σε, σχετικά προσιτή για αυτούς, τιμή και αν βρουν κάποιο τέτοιο –μοντέλο ασφαλώς μετά το 2005- η διαφορά της τιμής του μεταχειρισμένου θα είναι τόσο μικρή με την κανονική που εκείνος θα εξωθείται στην αγορά του καινούργιου» «το δε κράτος, από την πλευρά του θα απωλέσει τα ποσοστά που αυτή τη στιγμή παίρνει από τις εισαγωγές των αυτοκινήτων με τη μορφή των δασμών». Ο κ. Χαραλαμπάκης, εξάλλου, έγινε ακόμα πιο περιγραφικός στη συνέχεια, και αφού υπογράμμισε ότι «είναι, νομίζω, πασιφανές πώς όλο αυτό το σκηνικό στήνεται για να ωφεληθούν κάποια μεγάλα κεφάλαια και κάποιες συγκεκριμένες αντιπροσωπείες», εξήγησε έπειτα πώς «δε γίνεται να μη συμβεί κάτι τέτοιο, αφού όταν ένας πελάτης θα έχει να διαθέσει 40-50 χιλιάδες ευρώ για ένα καλό αυτοκίνητο αλλά δε θα μπορεί με το νέο καθεστώς να το βρει στην αγορά μεταχειρισμένο, θα αναγκαστεί στη συνέχεια να στραφεί σε ένα λιγότερο ίσως καλό, αλλά καινούργιο».
Κλείνοντας, ο κ. Χαραλαμπάκης αναφέρθηκε και στην αντιμετώπιση του θέματος γενικότερα από τον κλάδο του και το πώς εκείνος σκοπεύει να αντιδράσει σε όλα αυτά, χωρίς, ωστόσο, να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος ότι θα υπάρξουν αίσια αποτελέσματα. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, τόνισε αρχικά ότι «από την πλευρά μας σαν έμποροι των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων δε νομίζω ότι έχουμε και πολλά περιθώρια αντίδρασης», μιας και «εκτός του ότι είμαστε αρκετά διασκορπισμένοι και ανοργάνωτοι, είναι επίσης προφανές ότι σε καμία περίπτωση δεν έχουμε τη δύναμη των πολυεθνικών και των αντιπροσωπειών τους». Έτσι, όπως σημείωσε ο ίδιος «μονόδρομος για μας είναι να βγάλουμε το θέμα προς τα έξω, να ακουστεί στον κόσμο και να μπορέσουμε ίσως έτσι να κάνουμε σαφή την αδικία που πρόκειται να συντελεστεί σε βάρος μας», και η οποία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «πιθανότατα θα μας οδηγήσει να κλείσουμε οριστικά τις επιχειρήσεις μας».

