Ένα ογκώδη φάκελο στον οποίο περιλαμβάνονται αναλυτικές εκθέσεις που καταρρίπτουν την επιχειρηματολογία του ΟΑΠ ΔΕΗ για τη διακοπή της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στην παλιά Ηλεκτρική, κατέθεσε χθες στην Περιφέρεια Κρήτης η αρμόδια αντιδήμαρχος Μ.Σκραφνάκη.

Όπως είναι γνωστό ο περιφερειάρχης Σ.Τσόκας καλείται να απαντήσει μέχρι τις 23 του μήνα στην προσφυγή την οποία κατέθεσε ο Οργανισμός Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ, προκειμένου να μπλοκάρει την διαδικασία της αναγκαστικής απομάκρυνσης του, από τα γραφεία του στην παλιά Ηλεκτρική, προκειμένου να προχωρήσει η ολοκλήρωση των εγκαταστάσεων του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Η επίμαχη προσφυγή έχει ανάψει «φωτιές» στη Λότζια και το Πανεπιστήμιο, που γνωρίζουν καλά ότι, εάν τελικά υιοθετηθεί το αίτημα του ΟΑΠ ΔΕΗ από την Περιφέρεια, τινάζεται κυριολεκτικά στον αέρα, ένα από τα σπουδαιότερα έργα που υλοποιούνται στην πόλη, την ολοκλήρωση των οποίων διεκδικεί η τοπική κοινωνία. Πολλοί μάλιστα εκφράζουν τους φόβους τους ότι εάν τελικά δεν δικαιωθεί το αίτημα του Οργανισμού από την Περιφέρεια Κρήτης, ο ΟΑΠ μπορεί να φτάσει μέχρι και το Συμβούλιο της Επικρατείας, ενδεχόμενο, απόλυτα καταστροφικό για την πορεία υλοποίησης του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, που θεωρείται βέβαιο ότι θα πυροδοτήσει σφοδρές αντιδράσεις από την τοπική κοινωνία. Στα πλαίσια αυτά, παράγοντες του δήμου υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να δρομολογηθεί ακόμα και πολιτική παρέμβαση προς την ηγεσία των εμπλεκομένων υπουργείων, προκειμένου να τεθεί φραγμός με κάθε τρόπο στο ενδεχόμενο να τιναχθεί στον αέρα ένας τόσο σημαντικός σχεδιασμός, και να χαθούν χιλιάδες ευρώ από το πρόγραμμα Ούρμπαν. Επισήμως πάντως από την πλευρά του ο δήμαρχος Ηρακλείου, έχει ξεκαθαρίσει ότι, για κανένα λόγο δεν θα επιτρέψει την ανακοπή της πορείας υλοποίησης του έργου, ξεκαθαρίζοντας ότι στο σχεδιασμό της δημοτικής Αρχής είναι το έργο να στηριχθεί με κάθε τρόπο. Από την πλευρά της η αντιδήμαρχος Μ.Σκραφνάκη με δηλώσεις της στην «Π» εμφανίζεται αισιόδοξη σε σχέση με την έκβαση του θέματος αφού όπως τονίζει, η επιχειρηματολογία στην οποία στηρίζεται η προσφυγή του Οργανισμού, δεν είναι ισχυρή. Όπως είναι γνωστό τα τρία επιχειρήματα του ΟΑΠ αφορούν στο μέτρο της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης που ο Οργανισμός θεωρεί ακραίο, στο ότι ο δήμος δεν απαλλοτριώνει για λογαριασμό του αλλά για το Πανεπιστήμιο. Τέλος η διοίκηση του Οργανισμού αμφισβητεί και την προ τετραετίας απόφαση της υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ.Παπαζώη, για την αλλαγή χρήσης του κτιρίου, το οποίο μετατρέπεται από βιομηχανικό σε Μουσείο….

Στο μεταξύ η απόφαση του Οργανισμού Ασφάλισης Προσωπικού (ΟΑΠ) ΔΕΗ, να επιλέξει μέσα από μια τέτοια διαδρομή να μπλοκάρει την απαλλοτρίωση την οποία έχει αποφασίσει ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο, σχολιάζεται σκωπτικά, και έχει προκαλέσει αντιδράσεις φορέων της πόλης, που υποστηρίζουν ότι, με κανένα τρόπο δεν θα πρέπει να επιτραπεί η εμπλοκή της υλοποίησης του έργου του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Όπως μάλιστα σχολιάζουν ο ΟΑΠ ΔΕΗ, ενώ γνωρίζει άριστα τις συνέπειες της προσφυγής του, δε δίστασε να την καταθέσει, όταν μάλιστα με επιλογή του, μετά από 4,5 χρόνια διαπραγμάτευσης με τη διοίκηση του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, ακύρωσε μόνος του τη δυνατότητα, η όλη διαδικασία της μετακίνησης του να γίνει ανώδυνα, και χωρίς να ζημιωθούν στο ελάχιστο τα συμφέροντα του.

Όπως είναι γνωστό, με την τελευταία του πρόταση η διοίκηση του Μουσείου, μετά από συνεργασία με το δήμο και το Πανεπιστήμιο, είχε εισηγηθεί στον ΟΑΠ ΔΕΗ, να κατασκευάσει για λογαριασμό του νέα ιδιόκτητα γραφεία, επί της οδού Βουρβάχων. Στο μεσοδιάστημα που θα μεσολαβούσε μέχρι την κατασκευή των νέων γραφείων του ΟΑΠ, οι στεγαστικές ανάγκες των ασφαλισμένων θα καλύπτονταν σε ενοικιαζόμενο χώρο, το μίσθωμα του οποίου θα το κάλυπτε, το Πανεπιστήμιο. Όλοι ανέμεναν ότι η διοίκηση του Οργανισμού για κανένα λόγο δεν θα άφηνε να χαθεί μια τόσο δελεαστική προσφορά, όχι μόνο γιατί της διδόταν μια άριστη ευκαιρία να μεταφερθεί σε ένα νέο σύγχρονο κτίριο, αλλά και γιατί θα άφηνε πίσω της ένα χώρο που έχει αποδειχτεί ότι είναι παντελώς ακατάλληλος για τις ανάγκες των ασφαλισμένων. Ωστόσο η πραγματικότητα τελικά διέψευσε ακόμα και το αυτονόητο αφού μετά από μια διαπραγμάτευση 4,5 χρόνων δεν μπόρεσε να καταλήξει στο τι τελικά επιθυμεί, γεγονός που εξώθησε τόσο το Πανεπιστήμιο όσο και το δήμο, να καταφύγουν στην επιλογή της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του ακινήτου.