Mε λογική συντεχνιακής αλληλοκάλυψης, λειτουργούν νοσοκομεία και ιατρικοί σύλλογοι όταν κάνουν ΕΔΕ και άλλες έρευνες για υποθέσεις καταγγελιών ασθενών, σε βάρος γιατρών. Υπάρχει καθεστώς ατιμωρησίας, η καχυποψία των ασθενών ενισχύεται αναφέρει σε πόρισμά του ο Συνήγορος του Πολίτη, υπογραμμίζοντας ότι το υπουργείο, πρέπει να αλλάξει το νομικό πλαίσιο που αφορά στις πειθαρχικές διαδικασίες.

Συγκεκριμένα σοβαρά προβλήματα διαπιστώνει ο Συνήγορος του Πολίτη, σύμφωνα με πόρισμά του, σχετικά με το σύστημα εσωτερικού ελέγχου (διερεύνηση καταγγελιών ασθενών - πειθαρχικός έλεγχος ιατρών) των νοσοκομείων ΕΣΥ, αλλά και τις πειθαρχικές διαδικασίες που ακολουθούν οι Ιατρικοί Σύλλογοι, μετά τη διερεύνηση καταγγελιών προς την ανεξάρτητη αρχή.

Οπως επισημαίνει, "παρουσιάζεται έλλειμμα αντικειμενικών, αμερόληπτων, τεκμηριωμένων και ως εκ τούτου αξιόπιστων ερευνών. Οι τελικές αποφάσεις της Διοίκησης απλώς συντάσσονται με το μη ικανοποιητικό αρχικό αποτέλεσμα ορισμένης ΄΄έρευνας΄΄. Με τον τρόπο αυτό, όμως, προστίθεται, πλήττεται το σύστημα υγείας, ενδυναμώνεται το καθεστώς ατιμωρησίας και τελικά ενισχύεται η καχυποψία των πολιτών-ασθενών".

Κατά την ανεξάρτητη αρχή, "η απουσία ενός αξιόπιστου συστήματος πειθαρχικού ελέγχου των ιατρών, εξάλλου, παράγει ανασφάλεια και βέβαια δημιουργεί δυσπιστία στους πολίτες για τη δυνατότητα των δημόσιων φορέων να προασπίσουν τη νομιμότητα, απονέμοντας αληθινή πειθαρχική δικαιοσύνη. Από την άλλη πλευρά, οι αθεμελίωτες απαλλαγές από κάθε πειθαρχική δικαιοσύνη, ευτελίζουν ολόκληρο το πλαίσιο καλής λειτουργίας του δημόσιου συστήματος υγείας και αναπαράγουν μία λογική “συντεχνιακής αλληλοκάλυψης”. Σε αυτή τη βάση οι συχνές εκκλήσεις προς τους πολίτες για την υποβολή εγγράφων και επώνυμων καταγγελιών πέφτουν στο κενό, αφού όποτε αυτό συμβαίνει το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό".

Ο Συνήγορος του Πολίτη εξειδικεύοντας τα προβλήματα που παρουσιάζονται στο ζήτημα του εσωτερικού ελέγχου των νοσοκομείων, επισημαίνει "την παράλειψη διερεύνησης καταγγελίας ασθενούς για κακή αντιμετώπιση από το ιατρικό προσωπικό επί δύο χρόνια, όπως και την παράλειψη ενημέρωσης του πολίτη για την τύχη της καταγγελίας".

Επίσης, η αρχή υπογραμμίζει την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας από τον ΙΣΑ (για πολύ σοβαρό αδίκημα ιατρού) με αποτέλεσμα να επέλθει η παραγραφή". Ακόμη, ανακολουθία μεταξύ πειθαρχικών αποφάσεων και δικαστικών αποφάσεων, δηλαδή να κηρύσσονται ιατροί ένοχοι για ανθρωποκτονία (από αμέλεια) αλλά ταυτόχρονα να αθωώνονται πειθαρχικά.

Ο Συνήγορος παρατηρεί "αδυναμία ουσιαστικής αναζήτησης των προβλημάτων λειτουργίας της εφημερίας και συνεννόησης του ιατρικού προσωπικού του νοσοκομείου" και "υπερβολική δυσαναλογία μεταξύ πειθαρχικού παραπτώματος και επιβληθείσας ποινής".