Το πρώτο βιβλίο του πρωτοδίκη Οδυσσέα Σπαχή με τίτλο «Το Ιερό και το Δίκαιο στο Μινωικό Μύθο» παρουσιάστηκε προχθές στο βιβλιοπωλείο "Αναλόγιο", παρουσία πλήθους κόσμου.

Ο συγγραφέας με το έργο του ερευνά τα περιθώριά μας, χωρίς δογματισμούς, να διαβάσουμε το φιλοσοφικό Λόγο-και ιδιαίτερα τη Νομική εκδοχή του-υπό το πρίσμα του συνεχούς αγώνα για μια δημοκρατία που σέβεται, μορφώνει τα μέλη της και απελευθερώνει.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η ζωή μας τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Οι εξελίξεις στην πολιτική, την επιστήμη, την κοινωνία είναι ραγδαίες και εμείς συχνά, εμβρόντητοι και άφωνοι, παρακολουθούμε αναζητώντας με αγωνία ένα τρόπο να τις αναλύσουμε. Σήμερα, που τα κλισέ και οι εύκολες ταξινομήσεις έχουν απαξιωθεί, κινδυνεύουμε να μείνουμε από ερμηνείες. Ο χρόνος διασώζει το ισχυρό. Αυτό ισχύει και στις ιδέες. Αλλά, ευτυχώς, οι δυνατές ιδέες δεν εκφράζουν πάντα και τους κοινωνικά ισχυρούς. Αντίθετα εκφράζουν όσους, με όχημα τους αυτές, τρέχουν προς το μέλλον που συχνά δεν είναι καν ορατό.

Το βιβλίο του Οδυσσέα Σπαχή "Το Ιερό και το Δίκαιο στο Μινωικό Μύθο" αναζητεί τον μίτο των ιδεών στον μινωικό μύθο. Προσπαθεί να δείξει γιατί αυτός παραμένει ζωντανός και πώς μπορεί ν’ αξιοποιηθεί σαν εργαλείο αναζήτησης μιας άκρης ή αφετηρίας, στην προσπάθεια μας να ανασυνθέσουμε τη σκέψη μας για το σύγχρονο κόσμο και τα προβλήματά του.

Η εξουσία στις διαφορετικές μορφές της, η κοινωνική οργάνωση, η δικαιοσύνη, η χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι μερικά από τα θέματα που τον απασχολούν. Βασική παραδοχή του αποτελεί η άποψη, πως η δυνατότητα ενός πολιτισμού να επιβιώνει είναι ανάλογη της ικανότητας του να αντλεί εμπειρίες από τη σοφία του παρελθόντος του. Αναζητεί τα στοιχεία εκείνα του μινωικού πολιτισμού που θα μπορούσαν σήμερα ν’ αξιοποιηθούν.

Το παντοτινό αίτημα της ανθρώπινης ελευθερίας εξετάζεται μέσα από τους συμβολισμούς του μινωικού μύθου και καταδεικνύεται η ανάγκη της συλλογικότητας, της θυσίας του εφήμερου προς χάριν του διαρκούς, η ανάγκη σεβασμού του μέτρου αντί της υποδούλωσης στη θεαματική-αποθεωτική αντίληψη της τεχνολογίας και των επιτευγμάτων της. Αναζητεί, απεναντίας, τη δυνατότητα συσχέτισης των επιτεύξεων αυτών με το αίτημα του ηθικού βίου.