Tου Δρα Iωάννη Kαζαντζάκη, τακτικού καθηγητή στο TEI - Πειραιά
Η ΝΔ & το «μισό ΠΑΣΟΚ» συμφώνησαν αρχικά πως πρέπει να αναθεωρηθεί – άνευ όρων - το Άρθρο 16.
Μέχρι το ανατρεπτικό εκείνο πρωινό της δεύτερης μέρας ενός «αθέατου» Φλεβάρη, συμφωνούσαν πως ο Ιδιώτης έπρεπε να «βάλει πόδι» στην Ανώτατη Παιδεία μας, αυτός ο κατά κανόνα «αγράμματος» να μπει & να «νοικοκυρέψει» τη Γνώση!
Η Γνώση από «Αγαθό» που μέχρι σήμερα ήταν, προτείνεται σαν Προνόμιο εκείνων που έχουν και κατέχουν ή τέλος πάντων καταντά σαν το «ηλεκτρικό ρεύμα» ή το «τηλέφωνο» , που για να το έχουμε , πρέπει πρώτα να πληρώσουμε τον λογαριασμό.
Η «Λογική» της βαρόνης Thatcher, είκοσι και βάλε χρόνους μετά, άπλωσε ρίζα και στον Παρθενώνα!....
Δεν ξέρουμε με ακρίβεια τα ονόματα των Ολύμπιων Δαιμόνων που ενοχλήθηκαν, μήτε τα «ραβασάκια» που έστειλαν στην «Τύχη» & τη «Μοίρα» αυτού «του περήφανου βράχου μέσα στη Θάλασσα» που λέγεται Ελλάδα, δεν υποπτευόμαστε καν το πώς αυτός ο «man - of - war» , ο Καπετάνιος δηλαδή του ΠΑΣΟΚ , έπαψε να ευρίσκεται στο «τσεπάκι» της Δεξιάς, όρθωσε το ανάστημα του, γκρέμισε τον αντίπαλο του από το «άλογο το άσπρο», ξαναπήρε τα γκέμια στο χέρι του, έγινε ξανά ο «μπρόσταρης» των Πολιτικών εξελίξεων στον τόπο μας. Ζούμε σε ενδιαφέρουσα Εποχή.
Η «είδηση» εδώ δεν έγκειται σ’ αυτό, έγκειται ίσως στο αντίθετο, πως ενώ δηλαδή και τα δύο μεγάλα Κόμματα προωθούσαν τα «δίδακτρα», αρνήθηκαν με μία φωνή να παραδεχτούν πως η Ανώτατη Παιδεία έπαυσε να είναι «Αγαθό», πως θεωρείται πλέον με απόφασή τους αγοραία.
Αν δεν πιστεύετε διαβάστε:
«Αιτιολογική Έκθεση στην πρόταση της ΝΔ για την αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος (επίσημο κείμενο):
Βασικοί άξονες της πρότασής μας είναι κυρίως οι ακόλουθοι: Σύγχρονη Παιδεία, προσιτή σε όλους….»
Καλά το «σύγχρονη» σου λέει κανείς, αλλά το «προσιτή» που βασίζεται ?
Για να αφήσουμε κατά μέρος τις δικές μας εκτιμήσεις, ας δούμε οι «πρωτευουσιάνοι» Δημοσιογράφοι τι λένε…
Γράφουν λοιπόν ( Πτυχία με 10.000 Ευρώ τον χρόνο, Βήμα 20.12.2006 , Α4 ).
Επειδή τώρα τυχαίνει να έχουμε δύο παιδιά έκαστος, μιλάμε για 20.000 Ευρώ το χρόνο ( μεσοπρόθεσμα τα ποσά αυτά θα ανέλθουν βέβαια στο τριπλάσιο για «πτυχία» που τραβάνε στην αγορά εργασίας).
Αυτά τα ποσά εννοεί η ΝΔ, όταν μιλάει για Παιδεία «προσιτή σε όλους»?!....
Γιατί αν εννοεί αυτό, τότε θα πρέπει να έχει κατεβεί από τον Άρη!
Που θα βρεθούν τόσα λεφτά?
Μήπως δεν ξέρουν που κυμαίνεται πάνω – κάτω η μισθοδοσία του κάθε εργαζόμενου στον τόπο μας?
Μήπως θα πρέπει να τα δανειστούμε από την Τράπεζα, υποθηκεύοντας το «σπιτάκι μας»;!
Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη, με ενυπόγραφη δήλωση (Βήμα 14.1.2007) του Αρχηγού του, «συσκοτίζει » -αρχικά- τα ίδια πράγματα:
«Σήμερα, στην αρχή του 21ου αιώνα, το ΠΑΣΟΚ και εγώ προσωπικά δεσμευόμαστε απέναντι στις νέες γενιές και στην ελληνική οικογένεια, σε ένα σχέδιο και ένα πρόγραμμα που θα κάνει και πάλι τη δημόσια Παιδεία προσιτή και προσβάσιμη σε κάθε νέο Έλληνα και Ελληνίδα, χωρίς οικονομικό κόστος για την οικογένεια».
Το ΠΑΣΟΚ μιλάει εδώ προσεκτικά για «προσιτή & προσβάσιμη Δημόσια Παιδεία», τη στιγμή όμως που δήλωνε πως υπερψηφίζει την «Ιδιωτική», τη στιγμή που ξεχωρίζει με την ψήφο του τον «προνομιούχο» από τον «μη- προνομιούχο» Έλληνα , ενώ δηλαδή «εξ’ ορισμού» είναι Κόμμα του δεύτερου, υποστηρίζει τον πρώτο!
Στην συνέχεια «διορθώνει» (2.2.2007) , καταθέτει πρόταση δυσπιστίας, αποχωρεί απ’ τη συζήτηση για την Αναθεώρηση, ξαναγίνεται αυτό που πάντα ήταν, η «συνείδηση της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης» στον τόπο μας, επιστρέφει περήφανα.
Ας σταθούμε όμως τις προτάσεις Αναθεώρησης που κατέθεσαν στη Βουλή τα δύο μεγάλα Κόμματα.
Πρόκειται για προτάσεις τελείως διαφορετικές.
Πως γίνεται τώρα το ΠΑΣΟΚ, ενώ υποστηρίζει πράγματα τελείως διαφορετικά, αρχικά μεν να συμφωνεί και μετά να τα γυρίζει;! ….
Δεν κοστίζει λογικά, παρά να ρίξουμε αυτό το «κακό» - μαζί με την ΝΔ που αιφνιδιάστηκε - σε κάποιους από τους «δελφίνους» και γιατί όχι στους λογής – λογής «συμβούλους» του Αρχηγού, διαβάζοντας σαν «Άραβες» απ’ την «ανάποδη» (από τα δεξιά προς τα αριστερά), ξαναδιαβάζοντας τελικά τους στίχους ενός Καβάφη:
«Γελοία τα σχέδιά τους, μωρά η ετοιμασία τους όλη / Με τις από άκρου εις άκρον εσφαλμένες τους πληροφορίες και με τες υποσχέσεις τους και τες βλακείες…»
(α) Τη σύγκριση ανάμεσα στις προτάσεις των δύο μεγάλων Κομμάτων την καταλαβαίνουμε, αλλά εκείνο το «ο ρυθμιστικός ρόλος του ΔΕΚ, του Δικαστηρίου δηλαδή των Ευρωπαικών Κοινοτήτων», τι τάχα μου μπορεί να σημαίνει, είμαστε ή δεν είμαστε κυρίαρχο Κράτος, μπορεί ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός να κάνει ότι θέλει, ή πρέπει να «ευλογήσουν» πρώτα τις αποφάσεις του οι «ξένοι»;
Η Χώρα μας προσυπέγραψε την «Συνθήκη περί Ιδρύσεως της Ευρωπαικής Κοινότητας» σε όλους τους χρόνους και σε όλες τις μορφές (συνθήκη της Ρώμης (1957), ενιαία Ευρωπαική πράξη (1986), συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), λοιπές τροποποιητικές πράξεις (1957 -1994) ).
Η «δέσμευση» αυτή δεν τίθεται σε διαλεκτική διαπραγμάτευση, είναι αυτή που είναι, αποτυπώνεται ρητά , αποκτά σάρκα, οστά και κυρίως «δόντια» , στο Άρθρο 28 του ισχύοντος Συντάγματος της Χώρας:
«Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους της καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου».
«Επιδιαιτητής» ορίζεται ρητά στο άρθρο 164 της ομώνυμης Συνθήκης το Δικαστήριο των Ευρωπαικών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), με πανίσχυρη και άμεσα εκτελεστή αρμοδιότητα.
Εκεί μπορεί να καταφύγει ο κάθε Ευρωπαίος, ενάντια σε κάθε πράξη της Δημόσιας Διοίκησης του τόπου του, ενάντια σε κάθε απόφαση του Κοινοβουλίου.
Πρόκειται με δυο λόγια για ένα Δικαστήριο, στην κρίση του οποίου εναποθέτει η Ένωση της Μεγάλες Πολιτικές της.
Τα «κουκιά» πλέον στο Κοινοβούλιο «μετρούν αλλά δεν μετρούν», η «καιρική» πλειοψηφία, οι «γνώμες» των Αρχηγών, η «συμφωνία» ή η «διαφωνία» τους, παίζουν πάντα σα «δεύτερο βιολί»!
Μπορούν μονάχα να συναινούν μπροστά στην «Μεγάλη Αρχιτεκτονική» αυτού του πράγματος ή να σωπαίνουν διαρκώς. Ίσως να είναι και καλύτερα.
Στη νεώτερη Ιστορία μας, συνετοί Πρωθυπουργοί υπήρξαν πολλοί, «Μεταρρυθ μιστές» όμως ελάχιστοι.
Χρειάζεται πρωτύτερα «Σπουδή», η κατοχή μιας «προοπτικής Μελέτης», τα «υπέρ» και τα «κατά» αυτού του πράγματος που μεταρρυθμίζεται.
Διαχρονικά, το «Πανεπιστημιακό κατεστημένο» ίδρυσε μια «Εκκλησία», από την οποία λείπει το «δογματικό τσιμέντο»!
Ίδρυσε την «Αυτοκρατορία των Επιστημών» & της διαρκούς αμφισβήτησης….
Σήμερα έχουμε έναν Πρωθυπουργό, που επιθυμεί να την «αναδομήσει» και μάλιστα προτίθεται να «ματώσει» γι’ αυτό !....
Ας είναι ….
Υπάρχει ασφαλώς και κανοναρχεί σαν Αρετή το «Πολιτικό Αισθητήριο» που λειτουργεί με τρόπο «άναυδο και Μαντικό», θέλω να πω σαν να ήταν «από πάντα»…. Τίποτα στη Ζωή δεν είναι αδύνατο.
Δεν ωφελεί όμως το να το χρησιμοποιείς για να «σφραγίσεις ένα δόντι», πρέπει να πας ανυπερθέτως στον «Οδοντίατρο»!....
(β) Θα αναρωτηθεί εύλογα κανείς, ο Πρωθυπουργός που δηλώνει «Μεταρ- ρυθμιστής», έχει στα χέρια του μια τέτοια «προοπτική Μελέτη» ή προχωράει - πρακτικά- σε ένα ακόμα «ραντεβού στα τυφλά» με την Ιστορία, με το μέλλον των παιδιών μας και του τόπου;
Θα σας γελάσω. Δεν έχω κανένα απολύτως στοιχείο. Πως θα μπορούσα άλλωστε.
Ακόμα και «πρωτοσύγκελος» να ήμουνα στο Πρωθυπουργικό Γραφείο και πάλι δεν θα το μπορούσα.
Έχω όμως όλες τις ομιλίες του στη Βουλή, όλα τα κείμενα και τις προτάσεις που κατέθεσε η ΝΔ, έχω όλα τα αποκόμματα των πρωτευουσιάνικων εφημερίδων, κύρια άρθρα, σχόλια και παρασκήνιο, έχω και αν δεν έχω κοντά στον «κοινό Νου», που δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω για να διαπιστώσει πως όλο ετούτο τον καιρό, συνεδρίασαν ξανά και ξανά Επιτροπές και υπό - Επιτροπές «δοτών», αλλά υπεύθυνη Σπουδή, « υπερκομματική Μελέτη » δεν υπήρξε. Κανείς δεν θέλησε, για να υπάρξει.
Ας πούμε όλη την αλήθεια.
Μπροστά στην «πολιτική τελεολογία» της Δεξιάς, που τα θέλει όλα μα όλα ( Πανεπιστήμια, Τράπεζες, Λιμάνια , Νοσοκομεία, Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις, ΟΤΕ, ΔΕΗ κτλ…), όλες τις «θείες και τους θείους» στην «Επικράτεια του Ιδιώτη» για να λειτουργούν σωστά δηλαδή με το «μαστίγιο», αντιπαραθέτουμε την «Φαινομενολογία» του ίδιου του πράγματος, αν μία πέτρα κατρακυλά προς τα κάτω
( αντίθετα προς ότι πιστεύουν οι πολλοί ), χρέος του Δάσκαλου είναι να την αφήνει, απλά για να μην στέκεται εμπόδιο σε ότι ανεβαίνει!
(γ) Η ΝΔ στην πρότασή της αναφέρει χαρακτηριστικά: «Πυρήνας της προτεινόμενης συνταγματικής ρύθμισης αποτελεί η δυνατότητα ίδρυσης και λειτουργίας ανώτατων σχολών αποκλειστικώς και μόνο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα από ιδιώτες , υπό τον αυστηρό έλεγχο και την εποπτεία του Κράτους» ενώ αντίστοιχα το ΠΑΣΟΚ αναφέρει στη δική του πρόταση: « Να παρέχεται η δυνατότητα σύστασης ΑΕΙ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα από Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου & από Ιδιώτες που αποβλέπουν να αναπτύξουν κοινωφελή δράση , μετά από κρατική άδεια. Απαραίτητο είναι να προβλέπεται ότι τα Ιδρύματα αυτά θα υπάγονται σε κρατική εποπτεία με σκοπό κτλ…».
Εντοπίζεται εδώ καμία διαφορά ανάμεσα στις δύο προτάσεις ;
Υπάρχει όχι μόνο διαφορά, αλλά τεράστια διαφορά ανάμεσα στις δύο προτάσεις Αναθεώρησης που κατατέθηκαν επίσημα στην Βουλή των Ελλήνων από την ΝΔ & το ΠΑΣΟΚ.
Μιλάμε για χαοτική διαφορά, που δύσκολα γίνεται αντιληπτή από τον μέσο Έλληνα ψηφοφόρο που καλείται να την επικυρώσει ή να την απορρίψει στις επόμενες Εκλογές.
Πρώτα - πρώτα όμως, θα ήθελα να αναφερθώ στο Άρθρο 119 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής των Ελλήνων, εκεί που γράφεται και ορίζεται το πώς γίνονται τα πράγματα.
Διαβάζω λοιπόν: «Η συζήτηση αναφέρεται αποκλειστικά στην ανάγκη αναθεώρησης και στις αναθεωρητέες διατάξεις».
Τόσο δηλαδή η πρόταση της ΝΔ, όσο και η πρόταση του ΠΑΣΟΚ , δεν έχουν καμία απολύτως νομική δεσμευτικότητα, στη νέα Βουλή μπορεί να αλλάξουν, εκείνο που μοναχά βαραίνει τώρα, είναι το πώς θα «πιάσεις κορόιδο» το Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να σου δώσει το «μαγικό 180», το «εισιτήριο νίκης» απ’ την αρχή, να είσαι εσύ ο Ρυθμιστής & Μεταρρυθμιστής, να φοράς στο προεκλογικό μπαλκόνι αυτό το «στεφάνι αγριελιάς», μια που δεν κατάφερες να λύσεις τίποτα το καθημερινό, να μπορείς τουλάχιστον να ισχυρίζεσαι πως προγραμματίζεις με δική σου αποκλειστικά βούληση ένα «λαμπρό» μέλλον στο τόπο, ενάντια στις λογής – λογής συντεχνίες που θέλουν να ξεφύγουν και να βολευτούν και που ευθύνονται ( Ήμαρτον Κύριε ! …. ) για την κατάντια μας, πρόκειται απλά για επαναδιατύπωση της ίδιας της «Μαρξιστικής Προφητείας» μα από «δεξιό ψάλτη», «όλα σήμερα πηγαίνουν κατά γκρεμού, αλλά στο μέλλον, τα παιδιά μας κτλ….»!
Οι κομματικές «Προφητείες», όπως άλλωστε και τα Θρησκευτικά Δόγματα, έχουν υπέρ τους το γεγονός πως μεταθέτουν τη «λύση του προβλήματος» σε ένα πολιτικό επέκεινα, που κανείς δεν μπορεί να διαψεύσει, αφού όσα χρόνια κι’ αν περάσουν, το μέλλον θα βρίσκεται ακόμα πιο μακριά!....
(δ) Αλλά ας αφήσουμε καλύτερα τις «εισαγωγές» και τις «γενικότητες» , που καμιά φορά μπορεί να υποκρύπτουν «συμφέροντα» ή «πολιτική εμπάθεια», και ας απαντήσουμε ευθέως, υπάρχει ή όχι διαφορά ανάμεσα στις δύο προτάσεις ;
Όταν η ΝΔ, μιλάει για «Ανώτατες Σχολές μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα από Ιδιώτες» σε «Εταιρείες» αναφέρεται.
Σε «πελατειακή σχέση» ανάμεσα στον «Φοιτητή που πληρώνει» και στο «Πανεπιστήμιο που του χορηγεί δίπλωμα» αναφέρεται.
Μπαίνεις στο «μαγαζί του Ιδιώτη» και αντί ν’ αγοράσεις «παπούτσια» , του ζητάς να σε κάνει «Γιατρό», «Μηχανικό» ή «Δικηγόρο», περνάς απ’ το ταμείο και καθάρισες!
Στον Εμπορικό μας Κώδικα υπάρχει το λήμμα «Αστικές μη κερδοσκοπικές Εταιρείες».
Η ΝΔ «έφαγε» στην πρότασή της δύο «λεξούλες», το «Αστικές» & το «Εταιρείες», άφησε και σωστά μονάχα τον επιθετικό προσδιορισμό «μη - κερδοσκοπικές» για να μας «παραμυθιάσει» πριν τις Εκλογές.
Γράφω να μας «παραμυθιάσει», γιατί ακόμα και η «γάτα» μας γνωρίζει, πως κανένας Ιδιώτης δεν επιχειρεί, ακόμα και ένα «ψιλικατζίδικο» για να ζημιώσει, «Θεός» του παραμένει το κέρδος, τι «σαχλαμάρα» είναι και αυτή του «μη - κερδοσκοπικού Επιχειρηματία»;! …
Γιατί μιλάει για «Ανώτατες Σχολές» και όχι για «Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα»;
Γιατί απλά η λέξη «Ίδρυμα» κατέχει μία νομική υπόσταση στην έννομη τάξη που δεν συμφέρει τον Ιδιώτη που θέλει να κάνει την «αρπαχτή» του και να φύγει, γιατί το Ίδρυμα απέχει πολύ από την Αστική μη – κερδοσκοπική Εταιρεία, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια.
Η ΝΔ μιλάει επίσης στην πρότασή της για «αυστηρή Εποπτεία του Κράτους»….
Το ΠΑΣΟΚ στην δική του αναφέρει απλά «Εποπτεία του Κράτους», δεν θέλει τάχα μου να γίνει «αυστηρό»?
Μιλάει μήπως η ΝΔ μια γλώσσα πιο ξεκάθαρη, μια γλώσσα πιο αμείλικτη ενάντια στους λογής – λογής κομπιναδόρους;
Κάθε άλλο! ….
Το ΠΑΣΟΚ με τη δική του πρόταση αναφέρεται στη δυνατότητα σύστασης Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων «από ΝΠΔΔ και ιδιώτες», δεν πρόκειται δηλαδή πια για αμιγώς ιδιωτικές επιχειρήσεις, δεν πρόκειται για αμιγώς «μη- κρατικά» Πανεπιστήμια, πρόκειται για «ημι- κρατικά».
Πρακτικά δηλαδή θα επιτρέπεται και στα υπάρχοντα Δημόσια ΑΕΙ ( που είναι ΝΠΔΔ ) να ιδρύουν ιδιωτικά Πανεπιστήμια , να βάζουν συμβολικά δίδακτρα σε όσους απέτυχαν να γίνουν υπότροφοι με τις Εισαγωγικές Εξετάσεις, εντείνεται ο υγιής ανταγωνισμός ανάμεσα στον Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.
Το ΠΑΣΟΚ ακολούθησε πολύ σοφά το «Αγγλικό μοντέλο».
Στο Ηνωμένο Βασίλειο επιβίωσε σήμερα (μετά από είκοσι περίπου χρόνια εφαρμογής του μέτρου) ένα (1) μονάχα «Πανεπιστήμιο του Ιδιώτη» στο Μπάκιγχαμ.
Το ΠΑΣΟΚ επίσης μιλάει στην πρότασή του για «Ιδρύματα» και όχι για «Αστικές μη - κερδοσκοπικές Εταιρείες».
Ένας Ιδιώτης που διαθέτει την περιουσία του ή έστω ένα κομμάτι της σε ένα Ίδρυμα, την διαθέτει αποκλειστικά για τους σκοπούς που γράφονται στο καταστατικό του, δεν ανήκει πλέον ούτε σ’ αυτόν ούτε στους κληρονόμους του, που μπορεί ασφαλώς να παραμένουν «διευθύνοντες» μα για να δίνουν, όχι για να παίρνουν.
Αντίθετα σε μια μη – κερδοσκοπική Εταιρεία, διατηρεί αλώβητο το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και την προσδοκία του κέρδους . Γι’ αυτό και κάθε χρόνο στον τόπο μας ιδρύονται χιλιάδες Εταιρείες και ελάχιστα Ιδρύματα.
Η μεγάλη υπόθεση της Παιδείας λοιπόν, σταθερά προσανατολισμένη προς το μέλλον απαιτεί δοσίματα με σταθερότητα και συνέπεια, απαιτεί την πρόταση του ΠΑΣΟΚ.
Ας διαβάσουμε τώρα το πρωτοσέλιδο του Βήματος (20.12.2006):
«Κάθε γωνιά και ιδιωτικό πανεπιστήμιο!» είναι ο υπέρτιτλος και αμέσως από κάτω: «Σχέδια στο πόδι με επενδύσεις δέκα εκατομμυρίων Ευρώ για 1500 φοιτητές», ενώ στις μέσα σελίδες διαβάζουμε την ανακοίνωση (σελίδα Α4) των Ιδιοκτητών 100 περίπου Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ): «Πως μετά την αναθεώρηση του περίφημου άρθρου16 θα μπορέσει το Υπουργείο Παιδείας να ελέγξει τα κολέγια τα οποία ανήκουν σε Ιδιωτικές Επιχειρήσεις? Μήπως σκοπεύει να τους επιβάλει διαφορετική εταιρική μορφή? Μήπως θα τους ζητήσει από κερδοσκοπικά να γίνουν μη- κερδοσκοπικά;Μήπως θα τα κρατικοποιήσει;»
Ρώτησαν τον νομικό τους σύμβουλο οι άνθρωποι και τους θύμισε το ΔΕΚ γελώντας.
Να γιατί γελούμε και μεις με τη σειρά μας με κείνο τον επιθετικό προσδιορισμό «αυστηρή».
«Εποπτεία του Κράτους» υπάρχει και σήμερα στο ισχύον Σύνταγμα και σωστά, γιατί δεν μπορεί ποτέ μία συντεταγμένη Πολιτεία να αφήσει την Παιδεία , ξέφραγο αμπέλι στους κανόνες της Αγοράς.
Η «Εποπτεία» παραπέμπει εννοιολογικά στην «Εποπτεύουσα Αρχή», που είναι «κομμάτι» της κάθε Κυβέρνησης εκλεγμένο από τον κυρίαρχο Λαό, που επιβλέπει για την τήρηση των Νόμων επιβάλλοντας κυρώσεις, όχι όμως «αυστηρά» διότι τότε θα έπρεπε να παραδεχτούμε πως υπάρχει και «χαλαρά», ενώ η έννομη τάξη δεν αφήνει τέτοια περιθώρια, οι Νόμοι ή τηρούνται από όλους ή δεν υπάρχουν, άλλαξε χωρίς να αλλάξει εκείνο που πίστευε ο Σόλων ο Νομοθέτης, ότι ο Νόμος μοιάζει με τον ιστό μίας αράχνης, αν πιαστεί εκεί ένα «μικρό ζώο» χάθηκε, αν όμως ένα «μεγάλο» μπορεί και να τον διαρρήξει , να ξεφύγει. Άλλο ισχύει εδώ.
Στον τόπο μας ισχύουν ταυτόχρονα δύο «επάλληλα συστήματα Έννομης Τάξης», εκείνο της Ευρώπης που υπερισχύει μέσω του ΔΕΚ και θέλει να προσέχει τις Εταιρείες «ως κόρη οφθαλμού», που τύχει και πεις «μη βγάζετε ρε παιδιά άλλους δικηγόρους ή γιατρούς κτλ…» θα πέσουν να σε φάνε, που αν πεις «μην προσλαμβάνετε ρε παιδιά τον πρώτο τυχόντα να κάνει τον Καθηγητή» θα πέσουν να σε φάνε, που αν τολμήσεις να απαιτήσεις «ανοιχτό διαγωνισμό» για τις λογής – λογής προμήθειες τους, αμέσως θα μιλήσουν για «κρατικό παρεμβατισμό», υπάρχει με δυο λόγια μία «διαρκής αντίφαση» που χωρίζει το «Εθνικό μας Δίκαιο» από το «Ενωτικό», επιβάλλεται τελικά μία «μερική Εποπτεία» σε ότι αφορά τις Επιχειρήσεις και μία «πλήρης» σε ότι αφορά τα πρόσωπα του Κράτους .
Να γιατί η πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι σωστότερη, γιατί εκεί εμπλέκονται και Δημόσιοι Λειτουργοί, που αν δεν υπακούσουν στη Δημόσια Διοίκηση, δίνουν την άλλη μέρα εξηγήσεις στον Εισαγγελέα.
(ε) Το Σύνταγμά μας όπως ισχύει και εφαρμόζεται, στο Άρθρο 16, παράγραφος 7, αναφέρει κατά λέξη τα ακόλουθα: «Η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Κράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια, όπως προβλέπεται ειδικότερα από το νόμο, που ορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων αποφοιτούν από τις σχολές αυτές». Η ΝΔ στην πρότασή της που κατατέθηκε επίσημα στην Βουλή των Ελλήνων αναφέρει: «Στη δε παράγραφο 7 προτείνεται η κατάργηση της φράσης «από το Κράτος» προς κτλ…». Το ΠΑΣΟΚ στη δική του πρόταση αναφέρει: «Προτείνουμε την κατάργηση της παραγράφου 7 για να λυθούν τα όποια νομικά προβλήματα τέθηκαν κατά την εισαγωγή του νόμου που ενέτασσε τα ΤΕΙ στην ανώτατη εκπαίδευση». Βλέπετε εδώ καμία διαφορά και αν ναι, γιατί;
Τα ΤΕΙ, που εκπαιδεύουν τους μισούς σχεδόν φοιτητές στη Χώρα μας σήμερα, είναι «γνήσια τέκνα» της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ.
Ο ίδιος ο Ανδρέας, ο μεγάλος αυτός ειρωνικός & ερωτικός της Ζωής, αποφάσισε να κάνει αυτό το «δωράκι» στην Επαρχία, για να μπορεί να τα «κονομάει» τις δύσκολες μέρες του Χειμώνα που δεν υπάρχει τουρισμός, της έδωσε τον φοιτητόκοσμο σαν πελάτη στο μαγαζί, στην καφετέρια και στην Πλατεία του Χωριού, που είχε απλώσει τα συμφέροντά του ο μικρομεσαίος.
Σήμερα, η απανταχού Δεξιά, εκφέρει αντιρρήσεις, της κάθεται στο λαιμό αυτό το πράγμα!
Θέλει όλα αυτά τα χρήματα, να πέσουνε στην τσέπη του Ιδιώτη, του Αφεντικού, στο κέντρο, στην Πρωτεύουσα, αυτό σημαίνει «νοικοκυριό», οι «παρακατιανοί» ας προσκυνήσουνε για να τους δώσει δουλειά, ο «δούλος» μόνο την «δουλεία» του μπορεί να απαιτεί, για να πάμε μπροστά!
Η Δεξιά υπήρξε η μεγαλύτερη «φίλη και συμπαραστάτρια» των Πανεπιστημίων στον ανένδοτο αγώνα τους, για να μην περάσει ο Νόμος του ΠΑΣΟΚ ( Ν. 2916/2001), που ενέτασσε τα ΤΕΙ στην Ανώτατη Εκπαίδευση.
Σήμερα τα σχέδια άλλαξαν. Βάζουν «λουκέτο» τα ΤΕΙ της Επαρχίας, κοντά στα μικρομάγαζα και τα ξενοίκιαστα διαμερίσματα Τα Κέντρα Ελεύθερων Σπουδών (ΚΕΣ) αναβαθμίζονται σε Πανεπιστήμια. Από είκοσι χιλιάδες φοιτητές που είχαν , θα φτάσουν τις εκατό.
Πως θα εισπράξουν αυτή την πελατεία, μα από τα ΤΕΙ της περιφέρειας που κλείνουν.
Πρόκειται για μία ακόμα «Μεταρρύθμιση» της ΝΔ που γράφτηκε μεσ’ τα «σαλόνια» του Κολωνακίου..
Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ μένει ξεκάθαρο, καταργεί την επίμαχη παράγραφο 7 του Άρθρου 16 που στάθηκε εμπόδιο στην «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ, στέκεται «πατρικά» δίπλα τους γιατί είναι παιδιά του.
Τα απελευθερώνει πλήρως, τους επιτρέπει να ιδρύουν και αυτά κοντά στα ξένα, Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, μαζί με τους Δήμους, τις μεγάλες Συντεχνιακές Οργανώσεις ή την Εκκλησία, με ειδικότητες που τραβούν στην αγορά.
Τα μικρομάγαζα στην Επαρχία που συντηρούνται από τον φοιτητόκοσμο, όχι μόνο δεν θα κλείσουν, αλλά θα ενισχύσουν την νεανική πελατεία τους.
Επιτρέπεται πλέον η ίδρυση ξενόγλωσσων Τμημάτων, η Πλατεία της Πόλης θα γεμίσει από «τουρίστες Φοιτητές των Βαλκανίων», θα «χλιμιντρίζει» από ζωή μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες , κάθε μέρα του χρόνου, Χειμώνα - Καλοκαίρι .
Έτσι γίνεται επιτέλους πραγματικότητα, το «τζαζ – όνειρο» του Ανδρέα, «το μοντέλο Εκπαίδευσης του Αμερικάνικου Νότου», που θέλει το Πανεπιστήμιο , οργανικά & τοπικά δεμένο με την τοπική Κοινωνία, σαν να ήτανε το «χέρι» ή το «πόδι» της.
Καμία Δεξιά δεν είναι ικανή να της το «κόψει», να την αφήσει «κουτσή» ή «κουλή»!.....
(ζ) Το ΠΑΣΟΚ αναφέρει στην πρόταση Αναθεώρησης του Άρθρου 16 που κατατέθηκε στη Βουλή και που εξακολουθεί να ισχύει : «Αυστηρός στόχος της νέας ρύθμισης πρέπει να είναι η δημιουργία ενός εθνικού συστήματος ανώτατης εκπαίδευσης με ενότητα και ομοιογένεια». Η ΝΔ δεν αναφέρει τίποτα ανάλογο ρητά, αλλά ενδέχεται να προκύπτει από τα συμφραζόμενα. Είναι όμως έτσι;
Το Άρθρο 16 του ισχύοντος Συντάγματος της Χώρας υπάγεται θεματικά στα «Ατομικά & Κοινωνικά Δικαιώματα».
Έτσι η απαίτηση που προβάλει το ΠΑΣΟΚ στην πρότασή του για «ενότητα & ομοιογένεια» καταντά αυτονόητη.
Πράγματι, ποιος θα δεχότανε μέσα στον Καταστατικό Χάρτη μιας Χώρας, ατομικά ή κοινωνικά δικαιώματα «δύο ταχυτήτων», άλλα για τους φτωχούς & άλλα για τους πλούσιους για παράδειγμα.
Με το ερώτημα αυτό, αγγίζει κανείς το «σταυρικό πρόβλημα» της πρότασης της ΝΔ.
Πράγματι, η ΝΔ αναφέρει στην πρότασή της: «Τα προσόντα των διδασκόντων στα ανωτέρω μη κρατικά ιδρύματα θα είναι αντίστοιχα με εκείνα των κρατικών ΑΕΙ».
Πράγματι θέλει την ομοιογένεια, όμως πως θα την πετύχει;
Με πιο δικαίωμα σου λέει και σωστά ο Ιδιώτης, μπαίνει στα πόδια μου η Δημόσια Διοίκηση και μου λέει ποιον να πάρω; Δικό της είναι το «ρίσκο» ή το μαγαζί;
Και την «γιαγιά» μου ακόμα άμα θέλω , θα την βαφτίσω «Καθηγήτρια»! Ναι, θα της δώσω Διδακτορικό, θα βάλω να της γράψουν «Εργασίες», θα κάνω ότι θέλω!
Τι «σόι πλήρους Αυτοδιοίκησης» θα έχουν τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, με τους «Καθηγητές» εκεί σε «πλήρη επίκυψη», να τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη και απολυθούν την επόμενη χρονιά, μη και δεν άρεσαν, με τι αξιοπρέπεια, πως μπορείς ποτέ να «κόψεις» στις εξετάσεις ένα Φοιτητή που ο πατέρας του είναι φίλος του Αφεντικού ή καλοπληρωτής; Είναι απλό, θα πάρεις πόδι!....
Θα υπάρχουν τάχα μου «Φοιτητικοί Σύλλογοι» ή ακόμα χειρότερα «Φοιτητικό Κίνημα»?
Μην τρελαθούμε εντελώς, είναι ποτέ δυνατόν οι «Φοιτητές – πελάτες» να πληρώνουν την «κατάληψη» που οι ίδιοι επιχειρούν;!
Το «σταυρικό πρόβλημα» της πρότασης Αναθεώρησης της ΝΔ, έγκειται στο ότι επιτίθεται «ταυρομέτωπα» στην Λογική του Αριστοτέλη, προσπαθεί να βάλει στο «ίδιο τσουβάλι» αντίθετα πράγματα, ένα «σκύλο» & μία «γάτα» για να το πούμε έτσι, ισχυριζόμενη πως δεν θα γίνει το «έλα να δεις», αφού ως γνωστόν «γατόσκυλα» δεν υπάρχουν, αυτό το «πράγμα» δεν «ερωτεύεται» με τίποτα ! …
Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί «ερωτικά», με «αλεπουδίσιο» δηλαδή τρόπο! ….
Ιδιωτικοποιεί κι’ αυτό τον ΟΤΕ, μα όχι εντελώς! «Πετάει και κάποιους Δημόσιους Λειτουργούς», εμπλέκει και τα πρόσωπα του Κράτους μεσ’ τη μέση!
Γίνεται ελκυστικό στον Ιδιώτη που διαθέτει «πορτοφόλι», αλλά βάζει ταυτόχρονα και «φρένο» σ’ αυτή τη μηχανή.
Κατασκευάζει και προτείνει, όχι «μη - κρατικά» όπως διαρκώς ισχυρίζεται, αλλά «ημι - κρατικά» Ιδιωτικά Πανεπιστήμια.
Πιστεύει στο κέρδος αλλά το περιορίζει, «ψαρεύει στα ρηχά όπου μπορεί να ρίξει άγκυρα το Κράτος», ονοματίζει εκείνους που θα κάνουν φυλακή αν παρακούσουν!
Πρόκειται ασφαλώς για την μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια «εικοσάχρονη» και μία «μόλις τρίχρονη» πολιτική πείρα!
Καλά θα κάνει , να ακούσει η Δεξιά….
(η) Στις 4.2.2007 τερματίστηκε στη Βουλή η συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ & η Κυβέρνηση πήρε ξανά ψήφο εμπιστοσύνης. Δεν σήκωσε ο Καραμανλής το «γάντι», δεν πήγε σε Εκλογές, αλλά μαζί με όλους τους Βουλευτές του αποτύπωσε ξεκάθαρα την «ασυνέπεια» του ΠΑΣΟΚ, που άλλα έλεγε πριν και μετά την «κοπάνησε» από την Αναθεώρηση και βασικά από το Άρθρο 16, για την Παιδεία ισχυρίζονται πολλοί..
Ομως η τροποποίηση ακόμα και μίας λέξης στο Σύνταγμα, δεν είναι μικρή υπόθεση, ξεπερνά κάθε θεμιτή φιλοδοξία όλων των Πρωθυπουργών, ξεπερνά ακόμα και τον ίδιο τον Λαό!
Ακόμα και ο ίδιος ο Λαός, ο κυρίαρχος Λαός, δεν μπορεί να διατυπώνει άμεσα τη γνώμη του, δεν μπορεί να λέει όποτε του καπνίσει τι δικαιώματα θέλει ή δεν θέλει, αν του αρέσει ο Πλούτος και η Δύναμη, αν του αρέσει η μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων ή όχι, αν του αρέσει τελικά ο γείτονάς του!
Μπορεί να πάρει τα όπλα αν το θέλει, να κάνει Επανάσταση, να διαρρήξει την νομική συνέχεια του Κράτους μόνον έτσι μπορεί να κάνει τη δουλειά του!
Όχι στον Πρωθυπουργό, όπως όχι στον Λαό είναι η σωστή απάντηση!
Ολάκερη η Γήινη Σφαίρα πήρε το «γιατρικό» της, όταν μια Αναθεώρηση «εν λευκώ» όπως σήμερα, μετέτρεψε έναν εκλεγμένο Καγκελάριο σε Δικτάτορα τον περασμένο αιώνα, ανοίγοντας εκατομμύρια τάφους!
Έκτοτε τα Συντάγματα στη Δύση έγιναν «αυστηρά».
Για να αλλάξει μια «λεξούλα» εκεί μέσα , απαιτούν τη συναίνεση του 80% και βάλε του Λαού, όπως εκπροσωπείται, όχι άμεσα, ποτέ άμεσα.
Η Αστική Δημοκρατία του σήμερα, «φτύνει» και σωστά πάνω στην Αρχή του Fuehrer, του κάθε Οδηγητή!....
Εδώ στην Μεσόγειο και την Ελλάδα, δεν μας ενδιαφέρουν τα όνειρα κανενός Μεταρρυθμιστή, όπως κι’ αν λέγεται, όποια θέση και αν κατέχει, μας ενδιαφέρει η «ησυχία» μας, τα «παιδιά», το «βάσανο της κάθε μέρας», ο «εαυτούλης» μας με δυο λόγια, είμαστε «εις μικρόν Επαναστάτες»!
Ας δώσουμε όμως ένα παράδειγμα:
«Θα το ξαναπώ, ότι και να λένε τα Κόμματα μέσα στις προτάσεις τους στην προ-αναθεωρητική Βουλή , κάνουν για τα «πανηγύρια», τίποτα δεν είναι υποχρεωτικό, αφού εισπράξουν την ψήφο μας στις Εκλογές, μπορούν ανερυθρίαστα να τις αλλάξουν!
Μπορεί με δυο λόγια η ΝΔ, στην Αναθεωρητική Βουλή, αν σχηματίσει Κυβέρνηση , να αλλάξει εκείνο το «πλήρης Αυτοδιοίκηση» και να το κάνει «Αυτοδιοίκηση όπως Νόμος ορίζει»- έχω στο συρτάρι μου πρόχειρες καμιά δεκαριά καλοστεκούμενες δικαιολογίες- οπότε διορίζει άνετα έναν κομματικό Manager ( η Χούντα τον έλεγε Επίτροπο ), οπότε «λύνει & δένει» στα ΑΕΙ, βάζει στο χέρι τις τεράστιες περιουσίες τους, τα αποθεματικά των Ειδικών Λογαριασμών, κάνει τον Πρύτανη ένα «καραγκιόζη» που ασχολείται μόνο με την εκπαιδευτική διαδικασία, διορίζει Καθηγητές τα δικά της παιδιά κτλ… Γιατί να μην το κάνει ;»
Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, όταν οι Πρυτάνεις του είπαν, πως απαιτούν «ακόμα πιο πλήρη Αυτοδιοίκηση», τους ρώτησε και σωστά, «θέλετε να σας κάνω ΝΠΙΔ»;
Ένα «γραμματάκι» αλλάζουμε στην πρόταση της ΝΔ, στην παράγραφο 5 του Άρθρου 16, το «Δ» το κάνουμε «Ι», (σιγά το πράγμα) και αμέσως μετά όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες θα ήτανε, ωσάν να είχαμε γυρίσει από έναν ακήρυχτο πόλεμο!...»
Μα είναι ποτέ λογικό, πολιτικό και τίμιο, ένας εκλεγμένος Πρωθυπουργός να εκφράζει το «παράπονό» του και μάλιστα από το βήμα της Δημοκρατίας, της Βουλής, γιατί η Αντιπολίτευση δεν τον άφησε τελικά, ν’ αποφασίζει από μόνος του σαν «Οδηγητής» του μέλλοντος αυτού του τόπου;
Αν δεν ήθελε ν΄ αλλάξει μετά τις εκλογές κάτι, από όσα σήμερα λέει, σε τι τον πείραζε;
Αν ήθελε πάλι, γιατί να τον αφήσουμε!
Το μέλλον του κάθε Λαού ανήκει μοναχά στον ίδιο ! ….
(θ) Θα μου πείτε είναι τελικά σωστό, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μας λέει άλλα τόσο καιρό σχετικά με την Αναθεώρηση του 16 και τελικά να κάνει άλλα, αιφνιδιάζοντας τους πάντες;
Υπάρχει μια σπάνια αγγλική λέξη, που την χρησιμοποιούσαν οι ναυτικοί του 18ου αιώνα, για να διαδηλώσουν την παρουσία ενός πολεμικού πλοίου γνωστής Σημαίας: «man-of -war».
Η γλωσσολογική σύνθεσή της εντυπωσιάζει, γιατί ταυτίζει άμεσα το «πλοίο» με τον «Καπετάνιο», γιατί παραμένει «ανθρωποκεντρική».
Σήμερα λένε απλά οι απόγονοί τους «warship», δεν το ταυτίζουν δηλαδή με τον Άνθρωπο, αλλά σωστότερα με τον Πόλεμο.
Τότε πίστευαν , πως ένας Καπετάνιος , διαφέρει από τα συνηθισμένα.
Του συγχωρούσαν πλήθος ελαττώματα , που δεν τα συγχωρούσαν σε κανένα κοντινό τους, τον ήθελαν «εγωιστή», «απότομο», «αυταρχικό», «περήφανο», «πέτρινο», κυρίως όταν ήταν μακριά & ήταν πάντα μακριά από ότι αγαπούσε, τον ήθελαν «δεινό οιακοστρόφο», να τους φέρνει πιο κοντά στη Νίκη & το λάφυρο ή στο Λιμάνι & το αραλίκι τους, αιφνιδιάζοντας πάντα τον αντίπαλο, σε συμμαχία με οτιδήποτε, αρκεί να ήταν «τυχερός»….!
Δεν μπορεί να βρει κανείς νομίζω καλύτερη παρομοίωση σε ότι αφορά τον Αρχηγό ενός Κόμματος, αυτόν το «ετοιμοπόλεμο Άνδρα», σε κάθε τι Πολιτικό….
Ο Λαός δεν τον θέλει «καλό παιδί», δεν δίνει δεκάρα αν «λέει άλλα τώρα και άλλα μετά», σημασία έχει να μπορεί να φέρει το Κόμμα του στην Εξουσία & αν μετά μας τύχει και καμία «φουρτούνα», να είναι Εκείνος που «δέρνοντας», «βρίζοντας», «τσακίζοντας» έστω τους υποτακτικούς του, να μπορεί να του εξασφαλίσει το «αραξοβόλι» & την «σιγουριά».
Το 1985 ο Ανδρέας, δεν πρότεινε τελευταία στιγμή τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στην Προεδρία της Δημοκρατίας και τρεις μήνες μετά οι «ναύτες», ο Λαός δηλαδή , τον «χειροκρότησε» στις Εκλογές.
Ο αείμνηστος Καραμανλής – άλλος μεγάλος Καπετάνιος- την είχε «φέρει» και ο ίδιος πρωτύτερα στον «Βασιλιά» & ο σοφός Λαός απλά του «χρέωσε» το Μεγαλείο της πιο μακρόχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας!
«Στους εν συναγερμώ Μάντεις της Δεξιάς, που ολοφύρονται πως τα Ιερά Πουλιά της Τέχνης τους αρνούνται να φάνε, απαντούμε απλά, ας πιούνε τότε και τα πετούμε στη θάλασσα! ….»

