Την Παρασκευή το κέφι ήταν στα ύψη στην χοροεσπερίδα του συλλόγου, το ουίσκι έρεε άφθονο, όμως στο Ατσαλένιο “μέθυσαν” δύο μέρες μετά...

Η εκπληκτική νίκη του ΠΟΑ στο Μπραχάμι ήταν η αιτία που έφερε τις... ζαλάδες καθώς ίσως και να πρόκειται για την μεγαλύτερη επιτυχία του συλλόγου.

Οι Ατσαλενιώτες στο πλουσιότατο ενεργητικό τους έχουν πάρει πολλές νίκες που έγραψαν ιστορία (από το περιφερειακό, στα μπαράζ ανόδου και επί ομάδων όπως η Λάρισα, η Καστοριά κ.α.), όμως η προχθεσινή στο Μπραχάμι ήταν η μεγαλύτερη σε... μέγεθος. Πριν τη σέντρα όλα τα προγνωστικά ήταν υπέρ του Αγίου Δημητρίου που ήταν πρώτος και με διαφορά, που προερχόταν από εννέα συνεχόμενες νίκες και έπαιζε στο... σπίτι του. Αντίθετα ο ΠΟΑ προερχόταν από το πρώτο “στραβοπάτημα” στην έδρα του, δεν είχε κερδίσει φέτος εκτός Κρήτης και γενικά δεν φημίζεται για τα “κατορθώματά” του μακριά από το Ατσαλένιο.

Μάλιστα στο Μπραχάμι έχανε πριν καν... αγωνιστεί. Στο 90λεπτο όμως δεν παίζουν ποδόσφαιρο τα στατιστικά αλλά οι παίκτες και προχθές αυτοί που φορούσαν τα πράσινα ήταν καλύτεροι... Γιατί είχαν όλα εκείνα τα στοιχεία που απαιτούνται σε τέτοιες “μάχες”, όπως πάθος, δύναμη, καθαρό μυαλό, αγωνιστική πειθαρχία και κυρίως ουσία στο παιχνίδι τους. Όχι μόνο δεν “τρόμαξαν” από το γεγονός ότι οι αντίπαλοί τους είχαν τον “πρώτο λόγο”, αλλά τους κοίταξαν στα μάτια και στο τέλος τους... ταπείνωσαν. Το 1-3 επί του Αγίου Δημητρίου ήταν η μεγαλύτερη δικαίωση για τον Παύλο Δερμιτζάκη και τους ποδοσφαιριστές του ΠΟΑ οι οποίοι δεν άντεχαν πλέον την “ρετσινιά” για τα εκτός έδρας ματς και φρόντισαν να την “εξαφανίσουν” με τον πλέον θριαμβευτικό τρόπο. Γιατί δεν είναι μόνο η νίκη αλλά κυρίως ο τρόπος που επιτεύχθηκε. Ο ΠΟΑ όπως έκανε και στο Αγρίνιο, έπαιξε για την επιτυχία και όχι για να περάσει η... ώρα. Στα περισσότερα ματς μέχρι τώρα οι “πράσινοι” έπαιζαν καλό ποδόσφαιρο αλλά είχαν άγνοια του... κινδύνου και μόλις δέχονταν γκολ περίμεναν την... λήξη. Στο Μπραχάμι τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Άφησαν να περάσει ένα ημίχρονο με στόχο την αποφυγή του γκολ. Η παρουσία του Πολεμαρχάκη στο αριστερό άκρο της άμυνας, βοήθησε στο να μην υπάρχουν... ρωγμές και παίζοντας με ζηλευτό πάθος, κατάφεραν να είναι οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού χωρίς να εντυπωσιάζουν με την απόδοσή τους. Ταυτόχρονα είδαν ότι μπορούσαν να κάνουν την “ζημιά” και έτσι στην επανάληψη κυνήγησαν το γκολ. Ήρθε το πρώτο και παρά την ισοφάριση ήρθαν άλλα δύο. Η... σεμνή τελετή τελείωσε, τα πανηγύρια για την τεράστια επιτυχία ξεκίνησαν και το μόνο που απομένει είναι η ανάλογη συνέχεια...