Πρέπει να γυμνάζονται διασφαλίζοντας έτσι καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία.
Είναι γνωστό ότι για τα αυξημένα ποσοστά του άσθματος στην Κρήτη συνδέονται με περιβαλλοντικούς και κληρονομικούς παράγοντες.
Το άσθμα αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή και μπορεί να ελεγχθεί με πολύ αποτελεσματικό τρόπο.
Ωστόσο έχει αποδειχθεί ότι το άσθμα βάζει “φραγμό” στην σωματική δραστηριότητα των παιδιών ενισχύοντας την τάση τους για παχυσαρκία.
Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Νότινγκχαμ της Μ. Βρετανίας με επικεφαλής την Δρ Κριστίν Γκλαζμπρουκ συνέκρινε τα συνήθη επίπεδα δραστηριότητας, τον Δείκτη Μάζας Σώματος και τη συναισθηματική κατάσταση ασθματικών παιδιών και παιδιών με άλλες ιατρικές παθήσεις.
Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 56 παιδιά, 7-14 ετών, τα οποία ήταν εξω-νοσοκομειακοί ασθενείς κλινικών για τη διαχείριση του άσθματος και 61 παιδιά με παθήσεις των αυτιών, της μύτης, του λάρυγγα ή του δέρματος.
Ο μέσος ΔΜΣ ήταν μεγαλύτερος στα παιδιά με άσθμα, συγκριτικά με τα παιδιά χωρίς άσθμα. Το ποσοστό παχυσαρκίας επίσης ήταν υψηλότερο στα ασθματικά παιδιά (21.4% έναντι 6,6%).
Τα ασθματικά παιδιά ανέφεραν λιγότερες σωματικές δραστηριότητες από τα παιδιά χωρίς άσθμα (τέσσερις ανά ημέρα, έναντι έξι ανά ημέρα). Ο παράγοντας που ήταν ισχυρότερος προγνωστικός δείκτης χαμηλότερου σκορ δραστηριότητας ήταν το άσθμα και μετά η μικρή ηλικία.
Τα ασθματικά παιδιά είχαν περισσότερες συναισθηματικές δυσκολίες, αλλά αυτά που ήταν περισσότερο δραστήρια είχαν καλύτερη πνευματική υγεία.
Συνολικά, το 60,7% των γονέων των ασθματικών παιδιών αναγνώριζαν την κατάσταση της υγείας του παιδιού τους ως εμπόδιο για τη σωματική άσκηση, συγκριτικά με το 11% των γονέων των παιδιών χωρίς άσθμα. Ομοίως, περισσότερα παιδιά με άσθμα αναγνώριζαν την υγεία τους ως φραγμό για τη σωματική άσκηση (66,1% έναντι 11,5%).
Η μελέτη αυτή υπογραμμίζει τη σημασία του συνυπολογισμού των εμποδίων για την σωματική άσκηση στη διαχείριση του παιδικού άσθματος και αναγνωρίζει τη σημασία της αποτελεσματικής παρέμβασης για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας.
