Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι διήμερες εκδηλώσεις που πραγματοποίησαν στις 22 και 23 Ιουνίου, στην αυλή του σχολείου τους, οι μαθητές, οι καθηγητές του Ενιαίου Λυκείου Μοχού σε μια κοινή προσπάθεια προώθησης του πολιτισμού και της μαθητικής δημιουργίας, σε συνεργασία και με την πολύτιμη στήριξη του διευθυντή του Λυκείου κ. Αντώνη Χναράκη αλλά και των κατοίκων του Μοχού.

Με αφορμή τις εκδηλώσεις αυτές ο κ. Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας, καθηγητής Β/θμιας εκπαίδευσης και συγγραφέας, μας έστειλε την ακόλουθη επιστολή:

Στέφανος Τραχανάς, “Ένας φυσικός μετράει τ’άστρα”

Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας “Μια βιογραφία του Σύμπαντος”

Μεσημεράκι στον Άγιο Τίτο, ο πατέρας ήλιος έχει ανάψει για τα καλά και οι πιο κοντούλες σκιές που είδαμε φέτος, 22 Ιουνίου Ηράκλειο Κρήτης, λίγες ώρες αργότερα και σαράντα χιλιόμετρα πιο κει Αντώνης Χναράκης και λύκειο Μοχού, φωτόνια σε ρυθμό μπλουζ στο πιο μακρόστενο σούρουπο του χρόνου, η εκδήλωση σε τετρακόσια μέτρα υψόμετρο, το αίσθημα ότι σε φροντίζουν γιατί είσαι καλεσμένος γιατί είσαι ξένος ...σύ, παιδί της πόλης, έγινες έντεκα χρονών για να δεις το πρώτο αληθινό κατσίκι της ζωής σου , ενώ εκείνοι είναι αλλιώς, είναι Κρητικοί, οι περισσότεροι έχουν μετακινηθεί αρκετά χιλιόμετρα από τα γκολ του Ρονάλντο και το Ηράκλειο, μια αυθάδεια στην κυριαρχία του « Βραζιλία -Ιαπωνία », το φως, ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις με τις δυνάμεις της νύχτας, δείχνει ότι έχει αρχίσει να αποσύρεται, στο βάθος τα κάποιας ηλικίας βουνά, πίσω τους το οροπέδιο Λασιθίου, και μπρος από τα βουνά η οθόνη με το ερώτημα « πώς θα μπορούσε κανείς να δει έναν πλανήτη; » η εκδήλωση άρχισε κι ένας απίστευτος νεοέλληνας Τραχανάς από το Καβούσι να γίνεται ένας φυσικός που μετράει τα άστρα και να ξαναγίνεται ένα παιδί που μετράει τα άστρα, ο Στέφανος, το καμάρι των κρητικών όπως λένε εκείνοι, κι ένα απρόβλεπτα ακροατήριο μέχρι και οι δύο βουλευτές κάθονται και ακούν, ο Στέφανος Τραχανάς τους προτείνει να κοιτάξουν τον ουρανό και να ανακαλύψουν τον πλανήτη Δία κι εκείνοι μετακινούν το βλέμμα στο σκοτεινό στερέωμα και αντικρίζουν για πρώτη φορά στη ζωή τους τον Δία, από τον Δία στον Τραχανά και από τον Τραχανά στον Δία, από τον ουρανό στο Λύκειο Μοχού και στον ομιλητή σε λίγο θα κάνει την εμφάνισή του και ο Βέγας και αργότερα εκείνος ο λεκές στον χιτώνα της Ανδρομέδας, η ιδέα των ανθρώπων ότι πίσω του κρύβεται ένας ακόμα γαλαξίας, σχετικά γειτονικός, η νύχτα και η σιωπή των εκατοντάδων, για μισή περίπου ώρα μόνο ακούν και απολαμβάνουν, μαζί και ο δήμαρχος των Μαλίων, 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια μετά το μεγάλο μπανγκ, κάποιοι δισεγγονοί της Κρήτης, καθηγητές, βουλευτές, μαθητές, δήμαρχοι, σχολικοί σύμβουλοι, φοιτητές, λυκειάρχες, ο εκπρόσωπος του νομάρχη και η μικρή κόρη του Στέφανου, μια νύχτα μέσα στα βουνά που ξεκινάει μαγική, ένα υπαίθριο σινεμά, μια συνομωσία σιωπής, σε λίγο ο δεύτερος προσκεκλημένος ομιλητής, εκείνος από την Αθήνα, που είδε το πρώτο αληθινό κατσίκι στα έντεκα - κοτσύφι είχε προλάβει να δει, αρσενικό με ράμφος πορτοκαλί, στον λόφο του Φιλοπάππου - Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας, θα μιλήσει για τη Βιογραφία του Σύμπαντος, Επτά οι ημέρες της Δημιουργίας, η οθόνη, ο ουρανός, η μουσική του Ντεμπισί, το power point, και οι δύο αφηγητές, δύο φωνές, η μία ιδιαίτερα υποβλητική εκείνη της « πι έψιλον τέσσερα» Στελλίνας Χριστοπούλου και ο Τσαϊκόσφκι μαζί με το «Γαλαξίες, κορίτσια και σκουλαρίκια χρυσά» ακούγεται από τους συγκεντρωμένους στο Μοχό Ηρακλείου Κρήτης, κανένας βουλευτής δεν ζητάει συγνώμη γιατί πρέπει λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων να αποχωρήσει, όλοι παρακολουθούν και ο προσκεκλημένος αφουγκράζεται τη σιωπή και συνεχίζει χωρίς να μπορεί να προβλέψει ότι η βραδιά θα συνεχιστεί με τους Χαΐνηδες και θα τελειώσει με πεντοζάλι κάτω από τη μακρινή σιωπή των αστεριών, μια νύχτα Ιουνίου 2006 μια από τις πιο ωραίες νύχτες που ζήσαμε, νάναι αραγματικότητα με τη βοήθεια των λίγων συνεργατών του καθηγητών αλλά και του δημάρχου των Μαλίων Ηρακλείου Κρήτης.

Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας