Του Κώστα Μπογδανίδη

Εδώ και χρόνια η Σούδα και όχι μόνο φαίνεται πως έχει πάψει να αποτελεί ελληνικό έδαφος. Οι αποκαλύψεις για τις πυρηνικές δοκιμές που ήρθαν στο φως από τα εμπιστευτικά αρχεία τού Φόρεϊν Οφις για το έτος 1975 που αποδεσμεύθηκαν, όπως συνηθίζεται με την παρέλευση τριάντα ετών, αλλά και οι καταγγελίες για κρατουμένους δείχνουν ότι μια περιοχή της Κρήτης βρίσκεται πια σε άλλη δικαιοδοσία!

Μετά τις καταγγελίες του προέδρου του ΛΑΟΣ κ. Καρατζαφέρη περί κράτησης αλλοδαπών στη Σούδα που δεν διαψεύστηκαν ουσιαστικά από το υπουργείο Εξωτερικών ήρθαν τα αρχεία του Φόρεϊν Οφις τα οποία δείχνουν πού και σε ποιον ανήκει η Σούδα!

Ο Καραμανλής είχε απειλήσει με αφορμή τις εξελίξεις στην Κύπρο ότι θα αποχωρήσει η Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, αλλά το αυτί των Άγγλων δεν ίδρωνε καθόλου.

Διότι εκείνο λέει που τους ένοιαζε δεν ήταν εάν θα φύγει η Ελλάδα αλλά να μην διαταραχθεί το πυρηνικό πρόγραμμα στη Σούδα, κάτι για το οποίο είχε δώσει εγγυήσεις η Ελλάδα!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το 1975 στην ετήσια έκθεσή του προς το Φόρεϊν Οφις ο Βρετανός πρέσβης στην Αθήνα Σερ Μπρουκς Ρίτσαρντς, τονίζει ότι ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής "βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, καθώς έχει να αντιμετωπίσει τις ανατρεπτικές κινήσεις των φιλοχουντικών στρατιωτικών και το αίτημα του κόσμου για άμεση και ριζική αποχουντοποίηση στις ένοπλες δυνάμεις".

Τον Οκτώβριο του 1975 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Λονδίνο, συνοδευόμενος από τον υπουργό των Εξωτερικών Δ.Μπίτσιο και το διευθυντή του διπλωματικού του γραφείου Πέτρο Μολυβιάτη.

Οι Βρετανοί διπλωμάτες αναφέρουν στις εκθέσεις τους ότι η βασική επιδίωξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις συνομιλίες του στην Ντάουνιγκ Στρίτ με το Βρετανό ομόλογό του Χαρολντ Ουίλσον ήταν να εξασφαλίσει τη βρετανική υποστήριξη στην αίτηση της Ελλάδας για πλήρη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, και υπογραμμίζουν ότι ο Κ.Καραμανλής ενδιαφερόταν αποκλειστικά για τα πολιτικά οφέλη από την ευρωπαϊκή ένταξη.

Στην επίσκεψη αυτή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συζήτησε και το Κυπριακό καθώς και την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τα εμπιστευτικά βρετανικά έγγραφα, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε στο Βρετανό ομόλογο του ότι όταν έγινε η δεύτερη φάση της τούρκικης εισβολής στην Κύπρο, ο Αττίλας 2, βρέθηκε μπροστά σε τρείς επιλογές.

Να παραιτηθεί, να κηρύξει τον πόλεμο στην Τουρκία, όπως ήθελαν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, ή να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ, και κατέληξε, είπε ο Ελληνας πρωθυπουργός, στη λιγότερο ανεπανόρθωτη επιλογή.

Τα βρετανικά αρχεία αποκαλύπτουν όμως ότι είχαν λάβει διαβεβαιώσεις από την ελληνική κυβέρνηση ότι θα παραμείνει στην ομάδα πυρηνικού προγραμματισμού.

Απόφαση που ήταν κρίσιμη καθώς συσχετιζόταν , με τη λειτουργία του πεδίου βολής του ΝΑΤΟ στον όρμο της Σούδας(γνωστού ως NAMFI) όπου η συμμαχία έκανε πυρηνικές δοκιμές με πυραύλους!

”Δυστυχώς δεν έχουμε ενημέρωση, αυτά είναι πολύ σοβαρά και ανησυχητικά αν και πρέπει να πω ότι επιβεβαιώνονται πολλά από όσα ξέραμε ή υποπτευόμασταν και αυτό προκύπτει από τα αρχεία του αγγλικού υπουργείου Εξωτερικών» είπε χθες το βράδυ στην ʽΠ» ο δήμαρχος Σούδας Γιάννης Περάκης. Ο οποίος μάλιστα δήλωσε ότι θα ενημερωθεί και θα ζητήσει και εξηγήσεις από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ και το υπουργείο Εξωτερικών.

Σε ξένα χέρια

Δεν είναι φυσικά το μόνο παράδειγμα όπου η Σούδα δεν βρίσκεται κάτω από την ελληνική διοίκηση. Από τον Ιούνιο του 2003 στις Βρυξέλλες κατά την σύνοδο των Υπουργών του Ν.Α.Τ.Ο. είχε ληφθεί απόφαση για την ίδρυση Κέντρού Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής με την ονομασία ( Maritime Interdiction Operations Training Center – M.I.O.T.C. ) καθώς και η λειτουργία << Κέντρου Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων – C.A.O.C. ) που προβλέπεται να λειτουργήσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Λάρισα από το 2008

Η εγκατάσταση του εν λόγω κέντρου στην Σούδα συνδυάζεται ακόμα και με τα παρακάτω πλεονεκτήματα για τις δυνάμεις του Ν.Α.Τ.Ο. που επικυρώθηκε η παραχώρηση τους με την συμφωνία και της Ελληνικής κυβέρνησης:

-Εγγύτητα στην ενδεχόμενη περιοχή επιχειρησιακού ενδιαφέροντος του Ναυτικού σκέλους της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του Ν.Α.Τ.Ο. ( Μέση Ανατολή, Β. Αφρική , Υποσαχάρια Αφρική ) με βάση ότι η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου είναι κόμβος των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας και εμπορίου.

-Δυνατότητα εκμετάλλευσης των ευκολιών του Πεδίου Βολής Κρήτης και της υποδομής διοικητικής μέριμνας του Ναυστάθμου Κρήτης .

-Αυξημένες δυνατότητες διαθεσιμότητας αεροπορικών μέσων λόγω γειτνίασης του αεροδρομίου της Πολεμικής Αεροπορίας .

-Γειτνίαση με τις εγκαθιδρυμένες περιοχές περιπολίας της επιχείρησης Active Endeavour

Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι το κέντρο από πλευράς διοίκησης δεν υπάγεται στη «σύνθετη διοίκηση» του Ν.Α.Τ.Ο. στην Νάπολι , ούτε στο Ευρωπαϊκό Στρατηγείο αλλά ούτε και σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή δομή του Ν.Α.Τ.Ο !

Σύμφωνα με γραπτές ανακοινώσεις του ίδιου του Ν.Α.Τ.Ο. όπως έχει συμφωνηθεί θα υπάγεται εξ ολοκλήρου η διοίκηση του στην Συμμαχική Διοίκηση Μετατροπής ( A.C.T. ) στο στρατηγείο στο Norfolk στη Βιρτζίνια των Η.Π.Α! Αυτό μπορεί να αποτελεί τυπικά Νατοϊκό στρατηγείο Ατλαντικού , στην ουσία όμως αυτονομείται από το Ν.Α.Τ.Ο., Αφού ανώτατος διοικητής του είναι ο Αρχηγός Γεν. επιτελείου Άμυνας των Η.Π.Α.

Καθώς και υπόλοιπες δυνάμεις του .Ν.Α.Τ.Ο. που θα εδρεύουν στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο θα δίνουν απ ευθείας αναφορά στο στρατηγείο του Norfolk.

Συνεπώς το Κέντρο της Σούδας ( M.I.O.T.C. ) δεν ανήκει στην Ελλάδα αλλά στο Γενικό Επιτελείο των Η.Π.Α. όπως δηλώνει και γραπτά το Ν.Α.Τ.Ο. μ. Δηλαδή το Ελληνικό έδαφος μετατρέπεται σε «αντιτρομοκρατική» Βάση του Αμερικανικού Στρατού. Όταν το γενικό στρατηγείο (A.C.T.) χαρακτηρίζεται και καταγράφεται επίσημα ως στρατηγείο «για την ασφάλεια των Η.Π.Α.» .

Από το 1953

Η ιστορία της εγκατάστασης Αμερικάνων στην Ελλάδα ξεκινά από το 1953. 30 χρόνια τώρα η Βάση της Σούδας χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις εκστρατείες και τους πολέμους. Από τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο μέχρι την «Καταιγίδα της ερήμου», και από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την επίθεση στο Αφγανιστάν, μέχρι τον πρόσφατο πόλεμο και την κατοχή στο Ιράκ, η Βάση της Σούδας αποτέλεσε ένα από τα βασικά ορμητήρια των Αμερικανών στη Μεσόγειο. Το τελευταίο δε διάστημα, μπαίνει άμεσα το ζήτημα του εκσυγχρονισμού και της επέκτασής της.