Του Γιάννη Σπανάκη

Μπορεί ένα ακόμα υποβαθμισμένο ελληνικό πρωτάθλημα να έχει κριθεί και να βαίνει προς το τέλος του, αλλά για την κυβέρνηση Τσίπρα τώρα αρχίζει το ματς… Και μάλιστα χωρίς τη φωνή του Διακογιάννη να μας ενώνει και να μας δονεί! Εξάλλου η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου και η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής δεν είναι τωρινό φρούτο, καθώς κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια.

Και ύστερα γήπεδο, συνθήματα, καυγάς… Και ας μη ζούμε πια σε μια Ελλάδα που στα γήπεδα αναστενάζει. Για τα καφενεία, ούτε λόγος. Ζούμε στη χώρα των έργων πορνό και μπάλας για τους φτωχούς.

Προφανώς και ο Τσίπρας έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του τις εκλογές και το καλόπιασμα των οπαδών του ΠΑΟ και της ΑΕΚ, αναμφίβολα μιας καλής εκλογικής βάσης, όταν μιλάμε για τη δεύτερη και τρίτη ομάδα σε κόσμο. Δυο ομάδων «άστεγων» επί της ουσίας, που πασχίζουν χρόνια να φτιάξουν το δικό τους σύγχρονο γήπεδο, για να ανταγωνιστούν τον άσπονδο φίλο τους, Ολυμπιακό, που βρήκε τη λύση εύκολα με τη συναίνεση της Βουλής για το «ναό» στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».

Ο Τσίπρας προσπερνά της αντιδράσεις του δημάρχου Νέας Φιλαδέλφειας Άρη Βασιλόπουλου (που εξελέγη με το ΣΥΡΙΖΑ και προσχώρησε στη ΛΑΕ), ο οποίος έχει στηλώσει τα πόδια για να μη γίνει η «Αγία Σοφιά» στη φυσική της έδρα. Το μεσημέρι κατατίθεται στη Βουλή η τροπολογία που λύνει όλα τα προβλήματα για να προχωρήσει απρόσκοπτα το γήπεδο της ΑΕΚ. Εντός της εβδομάδας σειρά παίρνουν οι πρωθυπουργικές δηλώσεις για το γήπεδο του ΠΑΟ, στο Γουδί, στο πλαίσιο του σχεδίου «Νέα Αθήνα», που θα κατατεθεί μέχρι τον Ιούλιο στη Βουλή. Εκεί προφανώς δεν ενδημούν κορμοράνοι! Ποιος ξεχνά τους 150 ΣΥΡΙΖΑίους που προσέφυγαν στο ΣΤΕ και μπλόκαραν το εγχείρημα του Βοτανικού; Άλλη μπάλα έπαιζε όμως ο Τσίπρας ως αντιπολίτευση και άλλη παίζει ως κυβέρνηση. Και μην εκπλαγείτε αν την τωρινή μεταστροφή του την παρουσιάσει ως αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας. Για τέτοιο ντριμπλαδόρο μιλάμε!