O Ανδρέας Γεωργακόπουλος και η Νίκη Μανωλάκη ταΐζουν με το μπιμπερό τη Γιαννούλα που πίνει λίτρα γάλα! (Φωτο Κώστας Μεταξάκης)O Ανδρέας Γεωργακόπουλος και η Νίκη Μανωλάκη ταΐζουν με το μπιμπερό τη Γιαννούλα που πίνει λίτρα γάλα! (Φωτο Κώστας Μεταξάκης)

Επιμέλεια: Άννα Κωνσταντουλάκη

Ένα παράλυτο αρνάκι που το είδε να σέρνεται ολομόναχο στις κορυφές του χιονισμένου Ψηλορείτη, αποκομμένο από το κοπάδι και καταδικασμένο να πεθάνει, έσωσε ο καθηγητής Πληροφορικής Ανδρέας Γεωργακόπουλος.

Μαζί με τη φίλη του γυμνάστρια Νίκη Μανωλάκη, το πήραν στο σπίτι, το φροντίζουν, του φορούν πάνες, το ταΐζουν με το μπιμπερό και του κάνουν ασκήσεις ενδυνάμωσης στα πίσω πόδια για να βελτιώσουν την κινητική του κατάσταση.

Όπως μας γράφει ο Ανδρέας, το αρνάκι τους, η Γιαννούλα, που πίνει λίτρα γάλα και τους δείχνει με κάθε τρόπο την ευγνωμοσύνη του, έχει τρομερή θέληση για ζωή!

Αυτή είναι η ιστορία του:

“Το αρνάκι μας το βρήκα αρχές Δεκέμβρη στον Ψηλορείτη. Επέστρεφα από ορειβασία στο χιονισμένο βουνό και το είδα να σέρνεται στον παγωμένο δρόμο. Το είχε εγκαταλείψει η μητέρα του, προφανώς διότι δε μπορούσε να ακολουθήσει το κοπάδι. Κατάλαβα ότι ήταν καταδικασμένο! Γνωρίζοντας ότι θα έχω συμμάχους μου την εμπειρία της Νίκης με τα αδέσποτα και την αμέριστη συμπαράστασή της, το έβαλα στο αυτοκίνητο μαζί με τη σκυλίτσα μου τη Μορένα. Έκτοτε, οι τρεις τους είναι αχώριστες...

Τον παππού της Νίκης, ο οποίος ήταν κτηνοτρόφος μέχρι τα βαθιά γεράματα, τον λένε Γιάννη. Προς τιμήν του, το αρνάκι βαπτίστηκε Γιαννούλα! Η Γιαννούλα, λοιπόν, είναι άκακη και ήσυχη... σαν αρνάκι. Βρέθηκε παράλυτη στα πίσω πόδια. Τις περισσότερες ώρες της μέρας τις περνά στο καλαθάκι της κουκουλωμένη. Εκεί δέχεται συχνές επισκέψεις για χάδια και φιλιά από τη Μορένα. Εξαίρεση αποτελούν οι ώρες που την ταΐζουμε ή παίζουμε μαζί της ή κάνουμε ασκήσεις ενδυνάμωσης για τα πίσω πόδια. Η κινητική της κατάσταση έχει βελτιωθεί αισθητά! Δε μπορεί ακόμη να σηκωθεί μόνη, όμως αν την τοποθετήσεις όρθια και δεν έχει εμπόδια στο δρόμο της, προχωρά δειλά-δειλά.

Τα κινητικά της προβλήματα μάλλον είναι και ο λόγος που δεν κάνει ζημιές. Η αλήθεια είναι πως θα χαρούμε πολύ να επιστρέψουμε από τη δουλειά μια μέρα, να βρούμε το σπίτι άνω κάτω και να τη δούμε να πηδά στους καναπέδες. Χαλάλι! Γενικότερα, οι απαιτήσεις της δεν είναι πολλές, αλλά αν θέλει κάτι, το θέλει πολύ. Ειδικά αν πεινάει, μπορεί να γίνει έξαλλη! Επίσης, δεν της αρέσει καθόλου να φεύγουμε από το σπίτι. Το έχει καταστήσει και αυτό σαφές. Το ξέρουν και οι γείτονες... Αν είμαστε παρέα και είναι χορτάτη, δεν έχει κανένα παράπονο! Όσον αφορά στις γαστρονομικές προτιμήσεις της, αυτές ποικίλλουν... Συγκεκριμένα, λατρεύει να πίνει γάλα, γάλα, γάλα... Α, και γάλα! Πολλά λίτρα... Αυτή τη βδομάδα ξεκινήσαμε και λίγο τριφύλλι, οπότε το μενού έγινε πιο gourmet!

Τα υπόλοιπα ζώα για τη Γιαννούλα είναι όλα υποψήφιες μαμάδες! Η Μορένα, συγκεκριμένα, έχει μπερδευτεί λίγο με τις απέλπιδες προσπάθειες της Γιαννούλας να θηλάσει από αυτήν... Το μόνο που ζητά γενικότερα είναι στοργή. Δε μπορείς να θυμώσεις μαζί της ό,τι και να κάνει. Είναι πολύ ευγνώμων και το δείχνει. Ειδικά οι στιγμές που την καθαρίζουμε ή της αλλάζουμε πάνα και αρχίζει να πιπιλίζει ότι βρεθεί μπροστά της, είναι ανεκτίμητες! Αν πιάσει και το λοβό από το αυτί σου, η αίσθηση είναι άκρως γαργαλιστική. Η αγαπημένη της στιγμή είναι αργά το βράδυ που εισπράττει χάδια και αγκαλιές βλέποντας mayday στο Macedonia TV.

Η ζωή μας έχει αλλάξει αρκετά μετά τον ερχομό της. Κοιμόμαστε λιγότερο, καθαρίζουμε περισσότερο και προσπαθούμε να σώσουμε τη Γιαννούλα από τον σκύλο μας τον Τιτάνα, τον “Μεγάλο Μη Φιλικό Γίγαντα” της οικογένειας, τον οποίο βρήκαμε βάναυσα κακοποιημένο. Φροντίζουμε, λοιπόν, με πολύ κόπο, να μη γνωριστούν ποτέ οι δυο τους. Σίγουρα η συμβίωση με τόσα ‘‘ιδιαίτερα’’ ζώα δεν είναι εύκολη, αλλά η μάχη που δίνει αυτό το αρνάκι και η εξέλιξή του, μέχρι σήμερα, αποτελούν πηγή έμπνευσης και μας δίνουν κουράγιο. Έχει τρομερή θέληση για ζωή, παρά τις αντιξοότητες και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Τέλος, μια πολύ σημαντική αλλαγή που έχει επέλθει είναι και το γεγονός ότι δε μπορούμε πλέον να ξαναφάμε αρνί. Αν τύχει να μεγαλώσουμε γουρουνάκι, μοσχαράκι και κότα, προβλέπω να γινόμαστε χορτοφάγοι!”.