Επιμέλεια Αννα Κωνσταντουλάκη

Ενα ριψοκίνδυνο, ατίθασο γατί ήταν η Μπέμπα, που εξελίχθηκε σε μια σπιτόγατα που μοιάζει με γατόσκυλο.

Τρυφερή, πιστή και ευαίσθητη καρφώνει συχνά το βλέμμα της στην εξώπορτα περιμένοντας κάποιον, τον φίλο που μεγάλωσαν μαζί, να επιστρέψει.

Ο καρδιολόγος, διευθυντής της ΜΕΘ του Βενιζελείου Ανέστης Κιούλπαλης και η σύζυγός του διαιτολόγος Χριστίνα Παττακού, μας γράφουν την ιστορία της:

“Η οικογένεια που ζούσε σε κατοικία με κήπο, εξοχή τριγύρω και ένα σωρό γατιά, σκυλιά ακόμη και πουλιά στην αυλή, μετακόμισε σε διαμέρισμα ...κανονικό διαμέρισμα ορόφου που απέκλειε πρόσβαση σε αυλή ή ταράτσα. φυσικά απέκλεισε την ύπαρξη κατοικίδιου μ’ αυτές τις συνθήκες.

Όμως... φευ… “πίσω είχε η αχλάδα την ουρά”.

Απελπισμένη φίλη, χρειάστηκε βοήθεια. Η γάτα της γέννησε πολλά μικρά και ένα από αυτά, τυφλό ακόμη, το έσκαγε συνεχώς και το κυνηγούσαν στους δρόμους.

Ετσι, εννέα χρόνια πριν, ήλθε στο σπίτι ένα φοβισμένο τόσο δα μικρό γατί, που κρύφτηκε πίσω από τον καναπέ και εμφανίστηκε ξανά δύο ημέρες μετά.

Μάλλον υιοθετήθηκε από τον μικρό μας γιο, μα κι εκείνη σταδιακά πήρε την πόζα της μαμάς του ...

Περνούσαν τα χρόνια κι η Μπέμπα, το ριψοκίνδυνο γατί που από τα γεννοφάσκια το ‘σκαγε από τη μάνα του, εξελισσόταν σε ακραίο σπιτόγατο.

Ούτε βόλτες γούσταρε, ούτε αλλαγές.

Τους επισκέπτες μας τους σκάναρε, ενώ αυτούς που θεωρούσε αντιπαθητικούς τους γύριζε την πλάτη. Το κριτήριό της άγνωστο...

Αυτό που πραγματικά ήταν συγκλονιστικό ήταν η σχέση της με τον μικρό μας που είχε προβλήματα βροχικού άσθματος και πολλές συχνές λοιμώξεις.

Η Μπέμπα όποτε ήταν άρρωστος πήγαινε στα πόδια του κρεβατιού του ακάματη για ημέρες ...

Ξέραμε πια πως μόλις βλέπαμε την Μπέμπα να έρχεται για φαγητό, ο μικρός μας ήταν απύρετος...

Ο μικρός μεγάλωσε, φοιτητής πια έφυγε ...

Η Μπέμπα σαν γατόσκυλο τρέχει στο τηλέφωνο όταν χτυπά, στην πόρτα όταν ακούγεται το κουδούνι.

Τροφαντούλα και γεροντοκόρη, με τις παραξενιές μιας παρθενώπης αναζητά αγκαλιές όλη μέρα κι ίσως είναι ιδέα μου, μα νομίζω πως τσακώνω το βλέμμα της συχνά στην εξώπορτα....

Κάποιον περιμένει να επιστρέψει...”.