Επιμέλεια Αννα Κωνσταντουλάκη

Ένα μποξεράκι δραστήριο, ορεξάτο, η Ήβη, μπήκε στη ζωή του μάγειρα Γιάννη Προβιδάκη και της κοπέλας του και την έκανε πιο διασκεδαστική και σίγουρα πιο όμορφη!

Ο Γιάννης μας γράφει την ιστορία της:



“Η ιδέα υπήρχε για αρκετό καιρό και η απόφαση για να συνεχίσουμε την ζωή μας, εγώ και η κοπέλα μου, με την μποξερίνα μας ήρθε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή πριν δοθεί σε άλλα χέρια!

Έτσι 45-50 μέρες αφότου γεννήθηκε, ένα τηλεφώνημα από μια καλή μας φίλη ήταν η αιτία να αλλάξει τις ζωές μας αφού ήρθε η ώρα να πάρουμε στα χέρια μας την Ήβη! Ένα όνομα που ήρθε μετά από πολλές αλλαγές και πολλή σκέψη, αφού φτάσαμε μέχρι την ελληνική μυθολογία, και καταλήξαμε ότι η θεά Ήβη ήταν η κατάλληλη για να πάρει το όνομα της η μποξερίνα μας, μιας και παρουσιάζεται σαν θεά της ζωντάνιας και της νεότητας. Κάπως έτσι θα την περιέγραφα. Δραστήρια και ορεξάτη κάθε στιγμή της μέρας, είτε πριν τον ύπνο είτε αμέσως μετά! Αλλά όταν πρέπει να μείνει σπίτι μόνη της, παρότι όλοι μου έλεγαν ότι θα το διαλύσει, δεν έχει κάνει κάποια σοβαρή ζημιά, προς το παρόν δηλαδή, αλλά τα μικροατυχήματα υπάρχουν!

Στο να μην υπάρχουν ζημιές ίσως σημαντικό ρόλο παίζει και η εκτόνωση που κάνουμε στην καθημερινή μας βόλτα όπου μια μπάλα και ένα μπαλάκι του τένις είναι απαραίτητα, αφού είναι τα αγαπημένα της. Επίσης και οι συναντήσεις με άλλους τετράποδους φίλους μάς ικανοποιεί γιατί τα πάμε καλά με όλο τον κόσμο! Αυτό είναι η αιτία που με κάνει να γελάω μαζί της όταν την βλέπω να παίζει με άλλα σκυλιά, όταν βλέπω όλα τα παιδιά από την γειτονιά μας να προσπαθούν να της δώσουν ένα χάδι και να μην ξέρει πού να πρωτοπάει. Και το πιο διασκεδαστικό, νομίζω και για τους δυο μας, είναι όταν βλέπει πουλιά να πετούν χαμηλά και αρχίζει να τα κυνηγάει!

Πέρα όμως από όλα αυτά τα καλά, μερικές φορές γίνεται έξαλλη μαζί μας όταν δεν της δίνουμε την απαραίτητη σημασία μέσα στο σπίτι, γρυλίζοντας σαν να μας λέει "είμαι και εγώ εδώ!”. Ομως, αν την αφήσουμε να κάνει μια ξάπλα στον καναπέ ή στο κρεββάτι, αυτό θα την ηρεμήσει και θα την χαλαρώσει κάνοντάς την να το ξεχάσει γρήγορα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να αλλάξει τόσο πολύ ο τρόπος ζωής μου μετά από την απόκτηση της Ήβης. Οι χαρές που παίρνω κάθε φορά που γυρίζω σπίτι, τα γουρλωμένα μάτια της όταν με κοιτάει, οι απογευματινές βόλτες που κάθε φορά γίνονται πιο διασκεδαστικές με κάνουν να μην το μετανιώνω στιγμή που απέκτησα αυτό το μπόξερ!”.

Γράψτε μας την ιστορία σας

Μπορείτε να βρείτε τις “Ιστορίες με ουρά” στην ιστοσελίδα www.patris.gr και να επικοινωνήσετε μαζί μας για να μας γράψετε την δική σας, στο email: [email protected]