Συνέντευξη στη Λίλιαν Δαφερμάκη

Μετά από μια δύσκολη αναμέτρηση, με τα χιλιόμετρα μιας εξαντλητικής οδικής διαδρομής και με τις απαιτήσεις μιας ακόμα πιο δύσκολης καθημερινότητας ως μητέρα δύο παιδιών και ως εργαζόμενη στη μονάδα τεχνητού νεφρού του Βενιζελείου Νοσοκομείου, η Άννα Αλμυράκη κατάφερε να πάρει το πτυχίο των Επιστημών Αγωγής του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης. Η κατάκτηση του τρίτου πτυχίου για την Άννα Αλμυράκη είναι σίγουρα μια τεράστια επιτυχία για την ίδια, αλλά και ένα εξαιρετικό παράδειγμα που μας δείχνει πόσο ισχυρή είναι η δύναμη της θέλησης, όταν βάζεις ένα στόχο που μοιάζει ακατόρθωτος.

Ακολούθησε με συνέπεια και μεθοδικότητα ένα σκληρό και αυστηρό πρόγραμμα -κουράζεσαι μόνο και στο άκουσμα του- καθώς περιελάμβάνε αμέτρητες ώρες διαβάσματος για να διεκπεραιώσει μια πληθώρα εργασιών στο Πανεπιστήμιο στο Ρέθυμνο, σε συνάρτηση με τις απαιτήσεις που έχει η καθημερινή εργασία της στη μονάδα τεχνητού νεφρού του Βενιζελείου. Το καθημερινό αυτό πρόγραμμα περιελάμβανε και την προετοιμασία των δύο μικρών παιδιών της για το σχολείο, αλλά και τις υποχρεώσεις του σπιτιού. Στην εξαιρετικά αυτή δύσκολη και απαιτητική διαδρομή, η Άννα Αλμυράκη ανταποκρίθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία, αφού όπως μας αποκαλύπτει κατάφερε να ανατροφοδοτείται από την ακόρεστη επιθυμία της για την κατάκτηση της γνώσης, αλλά και από την τεράστια υποστήριξη που είχε από το οικογενειακό της περιβάλλον το σύζυγό της δικηγόρο Γιάννη Χατζηδάκη και τους δύο γιούς της.

Ερώτηση: Πώς μια εργαζόμενη γυναίκα και μητέρα δύο παιδιών αποφασίζει να καθίσει ξανά στα θρανία και να δώσει κατατακτήριες για το Παιδαγωγικό;

Απάντηση: “Ως εργαζόμενη, σύζυγος και μητέρα δύο μικρών παιδιών πήρα την απόφαση να δώσω κατατακτήριες για τη Σχολή Επιστημών Αγωγής στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου. Μία απόφαση και ένα όνειρο που ήθελα να υλοποιήσω. Ένα όνειρο που είχα κρύψει μέσα στο μυαλό μου βαθιά. Η ευκαιρία μού δόθηκε τον Ιανουάριο του 2013 και η επιτυχής εισαγωγή μου στο Παιδαγωγικό Ρεθύμνου μετά από κατατακτήριες εξετάσεις ήταν γεγονός! Ο στόχος ένας, αλλά οι δυσκολίες αλήθεια πάρα πολλές. Πώς θα ανταπεξέλθω σε όλες τις υποχρεώσεις και πώς θα πάρω το πτυχίο; Συνάμα εργαζόμενη στο χώρο της υγείας με πολλές δυσκολίες και απαιτήσεις, η απόσταση Ηρακλείου –Ρεθύμνου, δύο μικρά παιδιά να με περιμένουν, οι απαιτήσεις του επαγγέλματος του συζύγου μου να λείπει πολλές ώρες από το σπίτι. Όλα δύσκολα αλλά αντιμετωπίσιμα. Ο σύζυγός μου Γιάννης Χατζηδάκης είναι δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με πολλές επαγγελματικές απαιτήσεις και εξαντλητικές ώρες εργασίας. Παρόλα αυτά με τη δική του καθοριστικής σημασίας παρότρυνση και ψυχολογική υποστήριξη αποφάσισα να καθίσω ξανά στα θρανία και να δώσω κατατακτήριες για την εισαγωγή μου στο Πανεπιστήμιο”.

Ερώτηση: Η μεταπήδηση από τον τομέα της υγείας στο πεδίο της εκπαίδευσης ήταν μία ανατρεπτική επιλογή. Πώς οδηγηθήκατε σε αυτήν;

Απάντηση: “Σίγουρα είναι μια ανατρεπτική επιλογή άλλα παρόλα αυτά συνειδητή. Η μεγάλη αγάπη μου για τα παιδιά καθώς και ο χώρος της εκπαίδευσης που με προσέλκυε πάντα. Σαν τομείς δεν είναι τόσο άσχετοι μεταξύ τους καθότι και ο χώρος της Υγείας συνεχώς εξελίσσεται και οι γνώσεις και οι δεξιότητες προσαυξάνονται και διευρύνονται καθημερινά. Η Αγωγή και στο χώρο αυτό είναι επιτακτική. Ο χώρος της εκπαίδευσης διαφέρει στο ότι θωρακίζεις τα παιδιά με εφόδια και επηρεάζεις στη διαμόρφωση χαρακτήρων και αυριανών ενεργών πολιτών”.

Ερώτηση: Ποιος ήταν ο ρόλος της οικογένειας σας σε όλη αυτή τη διαδρομή; Τι σας έλεγαν οι δικοί σας άνθρωποι;

Απάντηση: “Ο ρόλος της οικογένειας μου ήταν καταλυτικός για μένα. Παίρνοντας την απόφαση να δώσω κατατακτήριες και να συνεχίσω τις σπουδές μου σε ένα χώρο διαφορετικό, αυτόν της εκπαίδευσης ενεργοί συμπαραστάτες στις δυσκολίες που αντιμετώπιζα ήταν ο σύζυγός μου και τα δύο παιδιά μου. Αυτοί με έβλεπαν σε καθημερινή βάση, αυτοί συμμερίζονταν τις δυσκολίες και την πίεση που επωμιζόμουν καθημερινά.

Ο σύζυγος μου ήταν δίπλα μου με υπομονή, κατανόηση, μου εξηγούσε πολλές φορές απορίες μου σε διάφορα θέματα, με παρότρυνε, με επιβράβευε και φυσικά πολλές φορές με βοηθούσε στις προετοιμασίες του σχολείου, κατά την πρακτική άσκηση μου σε σχολεία του Ρεθύμνου που πραγματοποιούσα παράλληλα με τη φοίτηση στο Πανεπιστήμιο. Όλοι στο ευρύτερο οικογενειακό μου περιβάλλον με ενθάρρυναν λέγοντας μου «…δεν σε φοβόμαστε, θα τα καταφέρεις..», «έχε υπομονή και θα ανταμειφθείς..», «προχώρα Άννα έχεις δυνατότητες, το έχεις αποδείξει κι άλλες φορές..».

Ερώτηση: Πόσο άλλαξε τη ζωή σας το γεγονός ότι τελειώσατε μία ακόμη σχολή και πόσο διαφορετικός άνθρωπος νοιώθετε μετά την εμπειρία αυτή;

Απάντηση: “Το γεγονός ότι τελείωσα μία ακόμα σχολή (είναι το τρίτο πτυχίο) με έκανε σαφώς έναν σοφότερο άνθρωπο και φυσικά μου έδωσε περισσά εφόδια για επαγγελματική και προσωπική ανέλιξη. Το θεωρώ ένα βήμα προόδου και σαφώς μια επιτυχία που προσδίδει θετικά στοιχεία στο χαρακτήρα μου και γνώσεις γύρω από το χώρο της εκπαίδευσης και όχι μόνο. Μία εμπειρία από την οποία αποκόμισα πολλά δίνοντας και το παράδειγμα σε όλα τα παιδιά άλλα και στα δικά μου ότι όταν δουλέψεις ανταμείβεσαι. Και φυσικά όλα αποκτώνται με κόπο”.

Ερώτηση: Την ώρα που παίρνατε το πτυχίο σας… ποιες ήταν οι σκέψεις σας;

Απάντηση: Ένοιωθα πολύ όμορφα, υπερήφανη για την κατάκτηση του στόχου μου. Παράλληλα κοίταζα και τους δικούς μου ανθρώπους και συγκινιόμουν. Ήταν στιγμή ευτυχίας, εκπλήρωσης στόχου. Προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω ότι η δύσκολη περίοδος έφυγε και η στέψη της επιτυχίας είναι γεγονός χειροπιαστό. Κρατούσα στα χέρια μου το πτυχίο μου!! Συναισθήματα που εύχομαι να τα ξαναζήσω και στα παιδιά μου…

Ερώτηση: Οι επόμενοι στόχοι σας ποιοι είναι; Κάνετε σκέψεις ακόμη και για να αλλάξετε επαγγελματικό προσανατολισμό;

Απάντηση: “Οι σκέψεις πολλές… Οι απώτεροι στόχοι αρκετοί… Έχω μάθει να δουλεύω πάντα με πρόγραμμα και συνειδητοποιημένα. Ίσως ένα μεταπτυχιακό αλλά και διδακτορικό είναι στους επόμενους στόχους μου. Στο στόχο μου αυτό με βοηθά ο υψηλότατος βαθμός πτυχίου που κατέχω.

Όσο για την αλλαγή επαγγελματικού προσανατολισμού εξαρτάται από πολλές συνιστώσες και παραμέτρους. Ο χώρος της παιδείας με κέρδισε με την έναρξη αμέσως της φοιτήσεως μου στο Παιδαγωγικό. Είναι ένα επάγγελμα που μπορείς να δώσεις πολλά και να πάρεις βαθύτερα πράγματα για τη φύση των παιδιών και την ευαίσθητη ηλικία τους”.