Του Κωστή Μαυρικάκη

Λίγες μόλις ημέρες έχουν περάσει από την ανάληψη της ευθύνης διακυβέρνησης της χώρας από μια διαφορετική, αντισυμβατική κυβέρνηση νέων ανθρώπων που βλέπουν με μια διαφορετική οπτική τον κόσμο, την κοινωνία και τα πράγματα.

Με μια οπτική που απέχει από τις μέχρι τώρα κρατούσες αντιλήψεις διακυβέρνησης μιας χώρας και μιας κοινωνίας που λεηλατήθηκε συστηματικά και απροκάλυπτα από απερχόμενες, καχεκτικά ανίκανες και εθνομειωδοτικές πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού. Τα δείγματα και οι προοπτικές είναι ευοίωνα όσο κι αν προσπαθούν οι εντόπιες απελθούσες Κασσάνδρες να επενδύουν στο φόβο και στην τρομοκρατία. Συνταγή άλλωστε που απέτυχε οικτρά. Η αναδυόμενη ελπίδα που βασίζεται σε μια εθνικά αξιοπρεπή πολιτική διεκδίκησης και όχι εθελόδουλης και οσφυοκαμπτικής διεκπεραίωσης, δίνει το στίγμα και το πρόταγμα σε μια Ευρώπη που εδώ και χρόνια έχει χάσει το βηματισμό της από τις αρχές και τις αξίες της αλληλεγγύης και της ευημερίας των λαών της. Η ελπίδα διαδέχεται το φόβο, την παρακμή και την περιχαράκωση. Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα και η Ευρώπη, η γηραιά ήπειρος, ανατρέχει ξανά στα σκονισμένα από τους αιώνες κιτάπια των Βερσαλλιών και της Φλωρεντίας της Αναγέννησης και του Ανθρωπισμού. Για να ζωντανέψουν και να λάμψουν ξανά οι χαμένες αξίες που θα σαρώσουν και πάλι την Ευρώπη. Και τότε αλλοίμονο στη λυκοσυμμαχία των προϊσταμένων Αλαμανών. Μοιραία ιστορική αποστολή μιας μικρής χώρας σαν την Ελλάδα, να δείχνει έξω από τις ομίχλες και τις αντάρες το μεράστρι όταν τα σκοτάδια τυλίγουν τον κόσμο.
(Εικόνα: Η «Σχολή των Αθηνών», ή «Scuola di Αtene». Η πιο διάσημη νωπογραφία του Ιταλού καλλιτέχνη της αναγεννησιακής τέχνης Ραφαέλλο στο αποστολικό παλάτι του Βατικανού, που δημιουργήθηκε μεταξύ του 1510 – 1511, τον ίδιο καιρό που ο Μιχαήλ Άγγελος ζωγράφιζε λίγα μέτρα πιο πέρα επί δύο χρόνια ανάσκελα στην οροφή της Capella Sixtina τη «Δευτέρα Παρουσία» του, με εντολή του Πάπα Ιουλίου Β’. Το έργο αποτελεί την τέλεια ενσάρκωση του κλασικού πνεύματος της ύστερης αναγέννησης και υπαινίσσεται τη συμβατότητα και πνευματική αρμονία μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας. Για την ιστορία, ο Ραφαέλλο έχει σημειώσει πάνω από τη νωπογραφία δύο λέξεις: “Causarum Cognitio”, δηλαδή "να γνωρίζεις τις αιτίες", φιλοσοφικό συμπέρασμα μελέτης των έργων του Αριστοτέλη. Και σήμερα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, τις αιτίες τις γνωρίζουμε…).