Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

“Mε ένα τετράποδο... επιστήμονα, τον “μαθηματικό Φουριέ” συγκατοικεί η φοιτήτρια Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Δώρα Γιακουμάκη, η οποία λατρεύει τον μικρό της φίλο που τη συντροφεύει στις ατέλειωτες ώρες διαβάσματος και όχι μόνο.

Η Δώρα, μας γράφει την ιστορία του:

“Το cocker spaniel μου αποχωρίστηκε την μητέρα του και τα 5 αδερφάκια του σε ηλικία 40 ημερών για να ταξιδέψει μαζί με μια φίλη μου από την Αθήνα και να έρθει στα χέρια μου! Τόσο μικρός και αδύναμος! Μόλις τον αντίκρισα άλλαξε η ζωή μου! Είμαστε παρέα εδώ και 9 μήνες. Και το όνομα αυτού Fourier (Φουριέ). Τους περισσότερους τους παραπέμπει στο φουριάρης αλλά μόνο αυτό δεν τον χαρακτηρίζει. Το όνομα του δόθηκε από τον Γάλλο μαθηματικό Fourier κάτι που χαρακτηρίζει εμένα και τον αδερφό μου καθώς σπουδάζουμε πληροφορική και μαθηματικό αντίστοιχα. Παρʼ όλα αυτά δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να αγαπήσει το όνομά του!

Αν και υπήρχαν εξαρχής αντιρρήσεις για την απόκτηση του αμέσως τους κατέκτησε όλους και έχει γίνει πλέον μέλος της οικογένειας. Η μητέρα μου ανυπομονεί να ταξιδέψει από τα Χανιά ή να την επισκεφτούμε εμείς για να δει τον Fourier. Είναι αξιαγάπητος!

Αγαπάει πάρα πολύ τα άλλα σκυλιά, πάντα με τραβάει για να τα μυρίσει και να παίξει μαζί τους. Είναι πολύ κοινωνικός, τρυφερός, έξυπνος αλλά και πολύ πεισματάρης. Στο σπίτι ποτέ δεν έκανε την παραμικρή ζημιά, αν και λόγο της ράτσας του μου είχαν πει ότι θα έχω προβλήματα υπερκινητικότητας, έως τώρα δεν αντιμετωπίσαμε καμία δυσκολία, έμαθε γρήγορα να μην λερώνει μέσα και στο μόνο πράγμα που μπορεί να έχει δικαιοδοσία είναι τα παιχνίδια του.

Λατρεύει να κρύβουμε την μπάλα του και να την ψάχνει καθώς μια πρόταση που γνωρίζει καλά είναι “Fourier που είναι η μπάλα;” μόλις την πεις αρχίζει το ψάξιμο! Γενικά επειδή είναι ακόμα κουτάβι είναι πολύ παιχνιδιάρης, στο σπίτι σε κυνηγάει όλη μέρα με ένα παιχνίδι του στο στόμα για να του το πετάξεις ή να προσπαθείς να του το πάρεις. Του αρέσουν πάρα πολύ οι βόλτες με το αυτοκίνητο καθώς και τα παιχνίδια με τους φίλους του στα πάρκα, όπου κυνηγάει τα περιστέρια, τις καημένες τις γατούλες, σκάβει, μυρίζει τα πάντα και του πετάς ξυλαράκια ή κουκουνάρια και τρέχει να τα πιάσει.



Αυτό που με εξοργίζει είναι τα λασπόλουτρα τα οποία και λατρεύει, αλλά η χαρά και η λάμψη στα μάτια του με κάνουν να μην του κρατάω κακία. Γελάω όταν παίζουμε και “αγριεύει” όπου η μουσούδα του ανασηκώνεται από την μια πλευρά (είναι πολύ αστείο, σα να έχει πάθει εγκεφαλικό) και όταν κοιμάται ανάσκελα με τα ποδαράκια του να κοιτάνε στο ταβάνι. Ο Fourier εξαγριώνεται όταν καθυστερούμε να τον βγάλουμε έξω ενώ του έχουμε πει την μαγική λέξη “βόλτα” οπότε αρχίζει να γαβγίζει σα να σου λέει “άντε ακόμα”; Επίσης τρελαίνεται όταν χτυπάει το κουδούνι και περιμένει ανυπόμονα στην πόρτα να υποδεχτεί τον καλεσμένο, τότε δυστυχώς μας ακούει όλη η πολυκατοικία.

Αγαπάει τις κροκέτες του αλλά και την μαγειρική μου, δεν μας δημιούργησε ποτέ πρόβλημα στο φαγητό του. Γενικά προτιμώ να τρέφεται κυρίως από τις κροκέτες του αλλά επειδή έχω ακούσει διάφορες αντιφατικές απόψεις του δίνω και μαγειρευτό φαγητό όταν κρίνω ότι είναι κατάλληλο για αυτόν.

Ανυπομονώ κάθε μέρα να επιστρέψω από την σχολή μου για να με υποδεχτεί με ατελείωτη χαρά, κουνήματα, αγκαλιές και χάδια. Είναι ο φίλος μου και η παρέα μου στις ατελείωτες ώρες διαβάσματος. Με κάνει να αισθάνομαι στοργή και αγάπη κάθε φορά που τον κοιτάω, καθώς ξέρω ότι μας λατρεύει και είμαστε η μόνη οικογένειά που έχει. Έχει μπει στο σπίτι και στην ζωή μας!”.