Επιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

Η Μαρία Καλοχριστιανάκη βρήκε το ιδανικό όνομα για τον σκύλο που έχει γεμίσει με τρίχες όλο της το σπίτι. Τον φωνάζει Σκούλα, ποτέ όμως δεν μετάνιωσε που τον απέκτησε αφού όπως μας γράφει η ίδια είναι το πιο ανιδιοτελές πλάσμα που προσφέρει την αγάπη του στην ίδια και τον γιο της.

Η Μαρία μας γράφει την ιστορία της.

“Απέκτησα τη Σκούλα επίσημα πριν 1,5 μήνα περίπου. Ήθελα ένα σκυλάκι εδώ και πολύ καιρό κι έτσι απευθύνθηκα στο Κυνοκομείο Ηρακλείου. Μου πρότειναν να δω ένα αδέσποτο που είχε βρεί μερικές μέρες πριν μια φοιτήτρια και η οποία περίμενε να δημιουργηθεί θέση σʼ αυτούς για να το παραδώσει. Όταν το είδα, αν και εμπειρία δεν έχω, διέκρινα μία απίστευτη ανασφάλεια και φοβία οτι θα το χτυπήσει οποιοδήποτε βρεθεί μπροστά του αφού είχε μόνιμα την ουρά κάτω από τα πόδια της! Ήταν αδύνατον να σηκώσεις το χέρι να ξυστείς και να μην φοβηθεί ή να σκοντάψεις δίπλα του και να μην ουρλιάξει. Το πήρα στο σπίτι μου για ένα μήνα και μετά το παρέδωσα στο κυνοκομείο για στείρωση και εμβολιασμό. Ο πρώτος μήνας ήταν λίγο δύσκολος γιατί και μόνο που περνούσα από δίπλα της φοβόταν. Περνούσα από σχετική απόσταση για να μην νιώθει απειλή και ανασφάλεια. Μέρα με τη μέρα ευτυχώς χαλάρωσε! Από τις πρώτες μέρες που την πήρα αποφάσισα να τη βγάλω Σκούλα μια και το σπίτι μου γέμισε με τρίχες αλλά όλον αυτό το καιρό που είμαστε μαζί δεν μου έχει κάνει ιδαίτερες καταστροφές, ούτε έχει δείξει σημαντικά αρνητικά σημεία στο χαρακτήρα της. Είναι ένα άκρως ευγενικό, υποτακτικό, στοργικό, υπάκουο και παιχνιδιάρικο σκυλάκι που προφανώς έχει ξαναζήσει μέσα σε σπίτι ανεξαρτήτως τις συνθήκες. Της αρέσει να τρέχει μέχρι σκασμού και να παίζει με άλλα σκυλιά και σιγά σιγά προσπαθούμε και να παίξουμε μαζί πετώντας ξυλαράκια ή μπαλάκια. Έχει ωστόσο οικοιοποιηθεί πλήρως το χαλί της σάλας μου που το έχει λερώσει τρεις φορές κάνοντάς με να το πλένω χειμωνιάτικα στο κρύο αλλά φιλοδοξώ να το διορθώσουμε αυτό. Στο φαγητό της να πω την αλήθεια θέλει «σπιτικό».... Είναι ικανή να μην φαει σχεδόν καθόλου όταν έχει ξηρά τροφή ή κονσέρβα. Προτιμάει οτιδήποτε άλλο μεχρι και στραγάλια!!

Είμαι πολύ χαρούμενη που μέρα με τη μέρα φαίνεται οτι χαλαρώνει και οτι δεν έχει να φοβηθεί κάτι τουλάχιστον από μένα και το γιο μου. Είναι πολύ όμορφο που σε τόσο λίγο διάστημα συνήθησε το σπίτι και εγκλιματίστικε κερδίζοντας μια θέση στην οικογένεια. Διακρίνω οτι είναι απόλυτα ήρεμη μεσα στο σπίτι και ειδικότερα όταν είμαι παρούσα και αυτό με ευχαριστεί πολύ. Πάντα ήθελα σκύλο και πάντα υπήρχαν δικαιολογίες για να ΜΗΝ πάρω. Τώρα που τον απέκτησα είναι για μένα ίσως το πιο ανιδιοτελές πλάσμα που βρίσκεται κοντά μου. Τέτοια πλάσματα έχουν να προσφέρουν πολλά σʼαυτούς που τʼ αγαπούν και τα φροντίζουν”.