Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

"Ηρεμεί όταν την χαϊδεύουμε και μάλιστα πολλές φορές «το ζητάει» ερχόμενη προς το μέρος μας και με το χέρι της κάνοντάς μας νόημα για χάδια"

H... φιλόμουση Ήρα είναι το νέο μέλος της οικογένειας του Μανώλη και της Δήμητρας Σκαντζουράκη.

Είναι έξυπνη, τρυφερή και ναζιάρα και όπως μας γράφουν, το λαμπραντοράκι τους, τους έχει κάνει πιο αισιόδοξους και καθημερινά τους χαρίζει γέλιο και στιγμές μοναδικής ευτυχίας.

Διαβάστε την ιστορία της:

“Η μικρή μας λαμπραντορίνα ήρθε στη ζωή μας πριν από 1,5 μήνα περίπου σε ηλικία μόλις 40 ημερών. Θυμάμαι όταν την πρωτοείδαμε, ξεπρόβαλε ανάμεσα από τα αδελφάκια της και μας κοίταξε με τα δυο γλυκά της μάτια, σαν να μας έλεγε «Εμένα σήκωσε, εμένα!». Όταν την πήρα στην αγκαλιά μου κατάλαβα αμέσως ότι αυτό θα είναι το επόμενο μέλος της οικογένειας μας.

Στο δρόμο για το σπίτι και αφού κάναμε την απαραίτητη στάση για να αγοράσουμε τον αρχικό εξοπλισμό (δοχεία φαγητού και νερού, κρεβάτι, πάρκο, πάνες, κόκκαλα και διάφορα παιχνίδια για μασούλημα), σκεφτόμασταν τι όνομα να της δώσουμε. Η μικρή, παρόλη την ηλικία της, μας κοίταζε με περήφανο αλλά και έξυπνο ύφος, συνδυάζοντας το νάζι με την τρυφερότητα. Ήρα ήταν το όνομα που μας ήρθε στο μυαλό και αυτό που της ταίριαζε!

Η Ήρα 3 μηνών σήμερα, έχει αρχίσει και δείχνει στοιχεία του υπό διαμόρφωση χαρακτήρα της. Είναι πανέξυπνη, καλόψυχη, παιχνιδιάρα, παρατηρεί και μαθαίνει με ευκολία τα πάντα (ειδικά αν της έχεις κάποια λιχουδιά για ανταμοιβή), φιλική με όλους τους ανθρώπους, δείχνει ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά και στους ηλικιωμένους. Της αρέσει η μουσική, αλλά είναι και επιλεκτική! Τραγούδια με πιάνο, κιθάρα και λύρα είναι τα αγαπημένα της. Όταν ακούσει στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο κάποιο τραγούδι με αυτά τα όργανα, σταματάει οτιδήποτε κάνει (εκτός αν τρώει!) και ακούει με προσοχή κουνώντας το κεφάλι της με κυκλικές κινήσεις δεξιά και αριστερά!

Αγαπημένα της παιχνίδια είναι το «φέρʼ το» και το «βρες το», τα κουκλάκια της, τα δερμάτινα κόκκαλα και φυσικά η μεγάλη πλεκτή κοτσίδα της! Λατρεύει να της πετάς μακριά αντικείμενα και να τα επιστρέφει με χαρά καθώς επίσης να της κρύβεις διάφορα και να τα βρίσκει με περηφάνια.

Βέβαια όσα παιχνίδια και να έχει, τίποτα δε συγκρίνεται με τις… παντόφλες μας, τις κάλτσες μας και φυσικά με τις άκρες των χαλιών και τα καλύμματα από τους καναπέδες! Επίσης πόδια καρεκλών, τραπεζιών αλλά και γωνίες τοίχων έχουν αρχίσει και υποφέρουν από τα δαγκώματα! Όλα αυτά βέβαια είναι φυσιολογικά για την ηλικία της, μιας και βγάζει τα δόντια της τώρα. Χρειάζεται προσοχή τους πρώτους μήνες και πάντα να έχει διαθέσιμο κάποιο παιχνίδι να βάζει στο στόμα της! Έτσι είναι συνεχώς υπό την επίβλεψη μας, κάτι το οποίο είναι και πολύτιμο για την σχέση μας και την εκπαίδευσή της.

Από φαγητό τρώει περίπου 300γρ καλή ξηρά τροφή την ημέρα (είναι 6 κιλά τώρα), αλλά για ένα λαμπραντόρ όσο φαγητό και να έχει πάλι πεινασμένο θα δείχνει! Της αρέσει το κοτόπουλο, οι μπανάνες, το καρότο, το βραστό αυγό και ξετρελάθηκε όταν της δώσαμε να γλύψει το κύπελλο από το γιαούρτι με λίγη ποσότητα μέσα! Γενικά αν ήταν δυνατόν θα έτρωγε τα πάντα!

Με τα άλλα ζώα τα πάει καλά, αν και ακόμη δεν έχει συναναστραφεί με πολλά. Στην μηνιαία συνάντηση που διοργάνωσε το Cretan Labradors Club αυτό το μήνα, ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με πολλά σκυλιά μαζί. Στην αρχή φοβήθηκε αλλά σιγά σιγά συνήθισε και άρχισε να της αρέσει.

Γενικά είναι ήρεμο σκυλί αλλά σαν κουτάβι αρκετά ζωηρό! Δεν την κάνει κάτι έξαλλη και αν εξαιρέσουμε τις κουταβίσιες αταξίες ούτε εμάς μας κάνει κάτι έξαλλους σε αυτήν. Ηρεμεί όταν την χαϊδεύουμε και μάλιστα πολλές φορές «το ζητάει» ερχόμενη προς το μέρος μας και με το χέρι της κάνοντάς μας νόημα για χάδια.

Αυτόν τον 1,5 μήνα με την Ήρα η ζωή μας έχει γίνει πιο ζωντανή. Καθημερινά μας χαρίζει γέλιο και στιγμές μοναδικής ευτυχίας. Όταν είσαι μέσα στο άγχος από τα καθημερινά προβλήματα, όταν ακούς και διαβάζεις για όλα αυτά τα δυσάρεστα που συμβαίνουν γύρω μας και από την άλλη έχεις ένα πλάσμα που με το που σε δει σου φέρνει και ένα παιχνίδι της και σου λέει «έλα να παίξουμε», σου εκφράζει την αγάπη του ανιδιοτελώς και με κάθε τρόπο, τότε τα ξεχνάς όλα ή τουλάχιστον τα προσπερνάς και συνεχίζεις με αισιοδοξία”.