Εύανδρος Ήπειρος! Αρχέγονη Γη
χώρα της Διώνης και του Άνακτα Πύρρου
της Δωδώνης των χρησμών αρχαία κοιτίδα
ευγενών Ευεργετών και Φιλοσόφων πατρίδα
των Σουλιωτών Πολέμαρχων, των Ηρώων
και των γενναίων του Ζαλόγγου γυναικών!
Βουνά σε κοσμούνε , Θεόκτιστοι Γίγαντες
Φαράγγια τραχιά, χαράδρες απύθμενες !
Ποτάμια αείρροα, πολύβουα ρέουν
τραγουδώντας στη πλάση τους μύριους σου μύθους.
Η λίμνη η Παμβώτις καθρέπτης στον Ήλιο
παλάτι κρυστάλλινο της ωραίας Φροσύνης
περίλαμπρη αστράφτει, ατόφιο ζαφείρι.
πλατάνια αιωνόβια, ψηλόκορμα πεύκα
πουρνάρια πλατύφυλλα, σημύδες ελάτια
πανδαισία χρωμάτων στων βουνών σου τα πλάγια
εκκλησίες αμέτρητες, τεχνουργήματα ευλάβειας
συμμετρίας και Πίστης θαυμαστό αποτέλεσμα ,
της ψυχής την κατάθεση ταπεινά συμβολίζουν
Γεφύρια πολύτοξα απαράμιλλου κάλλους
πετρένιες αψίδες, στολίδια ανεκτίμητα
τιθασεύσαν και υπόταξαν τις πολύνερες κοίτες
τα χωριά σου περίτεχνα ποιήματα πέτρας
-της γενέθλιας Γης προσφορά γενναιόδωρη-
που αιώνες σμιλεύουν τα επιδέξια χέρια
Μολοσσών, Θεσπρωτών και Χαόνων
εραστών της τρανής και πανάρχαιας τέχνης.
Τα Τζουμέρκα κορώνα στα μαλλιά σου χρυσή
στολισμένη με γνήσιους και πολύτιμους λίθους,
τα πολύθρυλλα Γιάννενα βασιλίδα των πόλεων
τη μυθόπλαστη Άρτα, το περήφανο Μέτσοβο
την νεράϊδα Ηγουμενίτσα, την πανέμορφη Πρέβεζα
την ηλιόλαμπρη Πάργα το πανώριο Συρράκο,
που με πνεύμα απαστράπτον και φως ωραιότητας
καταυγάζουν με λάμψη το σύμπαν απλόχερα…
τα τραγούδια σου πόνου και λύπης απόσταγμα
γι’ αυτούς που σαν Άρπυια η ξενιτιά έχει αρπάξει.
Στο κλαρίνο κρυστάλλινες νότες τα δάκρυα
Μοιρολόϊ δακρύρροο αέναο στήνουν
ως η ελπίδα του νόστου τις καρδιές πυρπολεί…
Στων κύκλων το γύρισμα και στο διάβα του χρόνου
στης Ζωής και στης Μοίρας τα πικρά τα κελεύσματα
ορθή στέκεσαι απτόητη, Δωρική, απροσκύνητη…
Εύανδρος Ήπειρος! Αρχέγονη Γή
Αιώνια μητέρα Ιδεών και Αρχών αιωνίων.
Σε υμνώ, σε τιμώ, σ’αγαπώ, σε θαυμάζω!

Ρένα Μπαντουβά - Μελά