Στα γκριζόμαυρά σου τα μαλλιά
φωτάει ο ήλιος κι όλο ομορφότερη φαίνεσαι
στα κορφοβούνια της καρδιάς μας

Ακούραστο αργαλειό η σκέψη σου
εσύ γλυκαίνεις τη ζωή μας
υφαίνεις ελπίδες και χαρές
λαχταράς για όλη την ύπαρξή μας

Οπου να φυτευτείς ριζώνεσαι
σαν πρόσχαρο παιδί αποξεχνιέσαι

Δεν έδωσε η ζωή πλούσια τα καλά της
μα συ περήφανα τ’ απαρνιέσαι
κι όλο τα δίνεις, τα χαρίζεις
στα παιδιά στα εγγόνια σου
κι αγόγγυστα ξεχνιέσαι

Γιόμισ’ ανθό το γλυκοχάραμα
εσύ την προσευχή σου κάνεις
να ‘ναι καλά τα παιδιά, τ’ εγγόνια σου
αυτό μόνο σου φτάνει.
Γιανάκογλου Ελένη