Έχετε δουλέψει στο εξωτερικό, μπορείτε να συγκρίνετε τη θέση των χορογράφων και χορευτών σε άλλες χώρες της Ευρώπης με την Ελλάδα;

«Είμαστε πίσω. Είναι δύσκολα τα πράγματα εδώ. Οι περισσότεροι δε γνωρίζουν πραγματικά αυτά τα επαγγέλματα. Το επάγγελμα του χορευτή και του χορογράφου. Ο χορευτής στο εξωτερικό (στη Γερμανία για παράδειγμα) θα ξυπνήσει το πρωί και θα πάει στη δουλειά του. Θα κάνει το προσωπικό του ζέσταμα είκοσι λεπτά με μισή ώρα, μετά το μάθημα για μιάμιση ώρα και στη συνέχεια θα δουλέψει άλλες πέντε ώρες πρόβα. Δουλεύει πενθήμερο και πληρώνεται κανονικά, με ασφάλεια κανονική και άδεια. Στην Αθήνα, οι χορευτές τρέχουν σαν τρελοί από ʽδω κι από ʽκει, από τη μια πρόβα στην άλλη για να τα βγάλουν πέρα. Μια αντίστοιχη κατάσταση είναι και ο χορογράφος, ο οποίος και αυτός τρέχει να χορογραφήσει, να διδάξει, να χορέψει…

Στο εξωτερικό ο χορογράφος είναι επάγγελμα… στο εσωτερικό ανάγκη, βίτσιο, μεράκι, τρέλα…

Κι έτσι, χορευτές και χορογράφοι τρέχουν διαρκώς χωρίς να δημιουργούν ουσιαστική τέχνη».

Έχετε μπει στον πειρασμό να αφήσετε το Ηράκλειο και να δημιουργήσετε αλλού;

«Αισθάνομαι συχνά μόνη ʽχορευτικάʼ και η ανάγκη του να ʽταξιδέψωʼ περισσότερο στον κόσμο του χορού και της κίνησης είναι πάντα παρούσα. Επιθυμώ να δημιουργήσω μια γέφυρα μεταξύ Κρήτης, Αθήνας, επαρχίας και εξωτερικού. Για την ώρα, ένας από τους χορευτές της παράστασης μας ʽΣτιγμές Μεταμόρφωσηςʼ στο Χουδέτσι είναι Έλληνας χορευτής που ζει στη Γαλλία και το Σεπτέμβριο του 2010, μια άλλη χορεύτρια που ζει και εργάζεται στη Γερμανία, θα συμμετέχει στην επόμενη παραγωγή της ομάδας με τίτλο “Cumulus”.