Του Κώστα Μπογδανίδη

Διάσημο πριν καν ξεκινήσει έχει γίνει ένα μεγαλεπήβολο και πρωτότυπο παγκοσμίως έργο ,στην ανατολική Ασία, που έχει… ελληνική ταυτότητα! Πρόκειται για το νέο διεθνές αεροδρόμιο της Κουάλα Λουμπουρ της Μαλαισίας , το οποίο θα είναι φιλικό στο περιβάλλον αν και ο στόχος είναι να διακινούνται από εκεί 45 εκατομμύρια επιβάτες τον χρόνο.

Ένας από τους πρωτεργάτες αυτού του σχεδίου είναι και ο Ηρακλειώτης δρ Στέλιος Πλαϊνιώτης, όπως έχει αποκαλύψει η ʽΠʼ από τον Σεπτέμβριο!

Το νέο αεροδρόμιο που θα ξεκινήσει πολύ σύντομα να κατασκευάζεται, στοχεύει στη δραστική μείωση των ρύπων έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον μεγάλων, ενώ αναμένεται να δημοσιευθεί και στα πιο εξειδικευμένα τεχνικά περιοδικά.

Τα έγγραφα για την πρώτη φάση του νέου αεροδρομίου έχουν κατατεθεί και τώρα η ομάδα του κ.Πλαϊνιώτη είναι σε θέση να προχωρήσει με την δημοσίευση.

Επίσης, έχουν πάρει το πράσινο φως από τον Dato Abdull Hamid, γενικό διευθυντή της Malaysia Airports, ενώ το journal του Engineering Society of Denmark (http://ing.dk, αντίστοιχο TEE της Δανίας) έχει ζητήσει να φιλοξενήσει το αεροδρόμιο στο επόμενο τεύχος σαν έξοχο παράδειγμα φιλικού προς το περιβάλλον αεροδρομίου! Ένα θέμα που αφορά πλέον και την περιοχή μας καθότι στο Καστέλι σχεδιάζεται ένα νέο μεγάλο αεροδρόμιο…

Με την κατασκευή του ʽKuala Lumpur International Airport – Low Cost Carrier Terminal» στοχεύουν στην μείωση των λογαριασμών κατανάλωσης ενέργειας κατά 75% και η μείωση των εκπομπών διοξειδίου κατά 25000 τόνους ετησίως που αντιστοιχεί σε απόσβεση 850 ωρών πτήσης.

Η ομάδα του κ.Πλαϊνιώτη (LΚΜD Αrchitecture Sdn Bhd) κέρδισε το πρώτο βραβείο στη βαθμολογία LEED από το USGBC (United States Green Building Council) και πλατινένιο στην αντίστοιχη βαθμολογία GBI της Μαλαισίας.

Ο κ.Στέλιος Πλαϊνιώτης βρίσκεται στην IEN Consultants Sdn Bhd και εργάζεται ως ειδικός περιβάλλοντος στην United Nations World Tourism Organisation (UNWTO).

Κατείχε θέση λέκτορος στο Πανεπιστήμιο του Greenwich.

Το πτυχίο του πήρε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου το 2000, έκανε μεταπτυχιακά σε δύο Πανεπιστήμια της Αγγλίας στην Μηχανική Περιβάλλοντος ενώ το διδακτορικό του το έκανε στο Πανεπιστήμιο του Greenwich

Τώρα ζει και εργάζεται στην ανατολική Ασία με στόχο να ολοκληρώσει αυτό το σχέδιο.

«Στόχος την ομάδας ήταν να σχεδιάσει ένα αεροδρόμιο που θα αποτελέσει παγκόσμιο πρότυπο στον τομέα της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και επιχειρησιακής βιωσιμότητας» είχε πει ο κ. Πλαϊνιώτης στην ʽΠʼ προσθέτοντας ότι οι αερομεταφορές ευθύνονται για ένα μεγάλο αριθμό περιβαλλοντικών πιέσεων οι οποίες ασκούνται τόσο σε τοπική κλίμακα, στις περιοχές δηλαδή δίπλα στα αεροδρόμια όσο και σε περιφερειακή κλίμακα δηλαδή στις υποδομές ενέργειας, νερού, διαχείρισης απορριμάτων και αποχέτευσης.

Συμβάλλουν φυσικά και σε παγκόσμια προβλήματα όπως στην υπερθέρμανση του πλανήτη με τις εκπομπές διοξειδίου από τα αεροσκάφη και την λειτουργία των αερολιμένων. Η προσπάθεια λοιπόν για προσεγμένο σχεδιασμό και λειτουργία των αερολιμένων δεν είναι αντίφαση αλλά ανάγκη.

Πέρα από την ενεργειακή αποδοτικότητα, τα βιώσιμα αεροδρόμια προσφέρουν πληθώρα πλεονεκτημάτων. Για παράδειγμα περιορίζουν την ατμοσφαιρική ρύπανση και τον θόρυβο, προστατεύουν τον υδροφόρο ορίζοντα και την βιοποικιλότητα, και ελαχιστοποιούν την κατανάλωση πόσιμου νερού και τον όγκο των στερεών και υγρών αποβλήτων τόσο των αεροσκαφών όσο και του ίδιου του αερολιμένα.

Μάλιστα όταν τον ρωτήσαμε για το αεροδρόμιο ʽΒενιζέλοςʼ είχε πει ότι «δεν διεκδικεί δάφνες για τις συνολικές επιδόσεις στο περιβάλλον, όμως έχουν πραγματοποιηθεί αξιόλογες προσπάθειες στον τομέα της ενεργειακής αποδοτικότητας και έχει επιτύχει κατανάλωση κάτω από 9 kWh ανά επιβάτη (2006).

Όχι πολύ άσχημη επίδοση σε σχέση με άλλα αεροδρόμια αλλά πολύ μακριά από την πρότασή μας για το αεροδρόμιο της Μαλαισίας όπου η κατανάλωση θα κυμαίνεται μεταξύ 0.5 και 1 kWh ανά επιβάτη».

Είχε μάλιστα δηλώσει ότι ʽ πολλά αναπτυξιακά έργα στην Ελλάδα δεν είναι αποτελεσματικά σε σχέση με το σκοπό κατασκευής τους. Αυτό κατά την γνώμη μου δεν οφείλεται στο οικονομικό budget αλλά στην μη καταλληλότητα των κατασκευαστών, αρχιτεκτόνων και μηχανικών. Φυσικά ευθύνεται και ο πελάτης, πχ το δημόσιο, για την έλλειψη υπευθυνότητας και διαφάνειας στα κριτήρια επιλογής των παραπάνω.

Η ποιότητα και η βιωσιμότητα ενός αναπτυξιακού έργου είναι καθαρά θέμα υπευθυνότητας, τεχνογνωσίας και εφαρμογής κοινής λογικής κατά το σχεδιασμό, την κατασκευή και την λειτουργία»

Τέλος όταν είχε ερωτηθεί είπε ότι ευχαρίστως να προσφέρει τις γνώσεις του για το αεροδρόμιο Καστελίου, εάν του ζητηθεί φυσικά.