Του Σταύρου Καμπέλη

Την οικονομική κρίση αξιοποίησε ως άλλοθι ο παραπλανηθείς πρωθυπουργός για να ανακοινώσει αυτοπροσώπως , μερικά τα από καιρού συμφωνημένα με ορισμένους μεγαλοξενοδόχους , «μέτρα».

«Μέτρα» αντιαναπτυξιακά, αντιπεριβαλλοντικά και κοινωνικά άδικα, που συμπληρώνουν την μέχρι σήμερα πολιτική του , που αντιλαμβάνεται ως ανάπτυξη του τουρισμού τις άνευ κανόνων και ορίων επιδοτήσεις , αναγκαίων και μη , ξενοδοχειακών επενδύσεων και ως χωροταξικό σχεδιασμό την επιδοτούμενη αυθαίρετη πολεοδόμηση «τουριστικής κατοικίας».

Στα πλαίσια αυτά , μεταξύ άλλων

-Καταργεί τα έσοδα της αυτοδιοίκησης που προέρχονται ουσιαστικά από τις μεγάλες μονάδες και πρέπει να επενδύονται για την βελτίωση της ποιότητας ζωής μόνιμων κατοίκων και επισκεπτών μιας περιοχής και την ενίσχυση της ελκυστικότητάς της.

-Εξαιρεί ουσιαστικά τους πολλαπλώς επιδοτημένους εκλεκτούς από το τέλος

Ακίνητης Περιουσίας που επέβαλλε και στο τελευταίο χαμόσπιτο, ως αντιστάθμισμα του ….φιλολαικού μέτρου της κατάργησης του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

-Προχωρεί στην ουσιαστική νομιμοποίηση προκλητικών αυθαιρέτων με την επονομαζόμενη «λειτουργική τακτοποίηση» ξενοδοχείων και διαιωνίζει την διαρκή παραβίαση της ελληνικής και ευρωπαικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Ασφαλώς, ο τουρισμός ,όπως όμως και το σύνολο της παραγωγικών κλάδων της οικονομίας, αλλά κυρίως οι εργαζόμενοι και οι κατεξοχήν θιγόμενοι από την κρίση «μικροί» επιχειρηματίες , έχουν ανάγκη στήριξης για να αντιμετώπιση της κρίσης της οικονομίας που γέννησε η επικρατήσασα μανία φιλελευθερισμού. Αλλά η χρησιμοποίηση της κρίσης ως άλλοθι για την ολοκλήρωση της εφαρμογής αυτών των αντιλήψεων, δεν είναι απλώς “unfair”, όπως θα έλεγε ακόμα και ο κ. Μητσοτάκης. Είναι το θράσος που τροφοδοτεί την έκρηξη…..