Του Παναγιώτη Ασημακόπουλου*

Τον τελευταίο καιρό με τα γεγονότα που διαδραματίζονται, πολλά πράγματα που ακούγονται κυρίως από τα Μ.Μ.Ε., υποτιμούν και βιάζουν τη νοημοσύνη μας. Αλλά αν υπήρχε βραβείο ηλιθιότητας στα όσα γράφονται και λέγονται, σίγουρα θα το έπαιρνε το άρθρο των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών νομού Ηρακλείου για τον τίτλο: “Η εν ψυχρώ εκτέλεση του Αλέξη είναι έργο της κυβέρνησης”.

Να σημειώσω ότι δεν ανήκω σε καμία συνδικαλιστική παράταξη, σε κανένα κομματικό σχηματισμό και δεν υποστηρίζω την άθλια αντιμετώπιση του θλιβερούό συμβάντος και των γεγονότων των ημερών από τους κυβερνητικούς παράγοντες.

Απλά, θέλω να πιστεύω ότι είμαι λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος, χωρίς παρωπίδες και διάθεση να υπηρετήσω μικροπολιτικά συμφέροντα. Συμπεραίνω λοιπόν ότι ο τίτλος, αλλά και το περιεχόμενο του άρθρου, προσβάλλουν τη μνήμη του άτυχου μαθητή περισσότερο και από τους βανδαλισμούς και τις καταστροφές των ανεγκέφαλων. Περισσότερο επειδή προέρχεται από συναδέλφους καθηγητές και ενδεχομένως γράφτηκε με νηφαλιότητα στους ήρεμους χώρους ενός γραφείου. Είναι ό,τι πιο αισχρό από μικροπολιτικής και ιδιοτελούς-κομματικής άποψης, έχω ακούσει αυτές τις ημέρες. Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο για τον άδικο χαμό του παιδιού, γιατί μετά από όσα ακούσαμε και διαβάσαμε αυτές τις ημέρες, ακόμα μια λέξη αποτελεί ασέλγεια.

Εχω όμως μερικά ερωτήματα:

α) Γιατί η ΟΛΜΕ δεν καταδίκασε εγγράφως τους βανδαλισμόυς, το πλιάτσικο και τα επεισόδια, που οδήγησαν στην ανεργία 2.500 οικογένειες;

β) Τι θα κάνει το “μαζικό κίνημα” για τα μέλη των οικογενειών αυτών, που δεν φταίνε σε τίποτε; Το “μαζικό κίνημα” δεν περιλαμβάνει τους αστυνομικούς και τις οικογένειές τους ή μήπως όλοι αυτοί είναι φορείς “της αστυνομικής και κρατικής βίας”; Η διάκριση του γεγονότος του φόνου από έναν ανεγκέφαλο από τη μαζική καταδίκη του αστυνομικού Σώματος, έγινε στο μυαλό της 7χρονης κόρης μου. Γιατί είναι δύσκολο να γίνει στους φωτισμένους δικούς σας εγκεφάλους;

Τους τελευταίους μήνες, η ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου ταλανίζεται από συμμορία διαρρηκτών. Μήπως η Αστυνομία να παραιτηθεί από τις έρευνες για τη σύλληψή τους μήπως τυχόν και κατά λάθος χτυπήσει κανένα μέλος της συμμορίας, ή αν τους συλλάβει να τους κεράσει καφέ, να τους χτυπήσει φιλικά στην πλάτη και να τους μεταφέρει δωρεάν στο σπίτι τους;

γ) Αυτοί που κάνανε τις καταστροφές και το πλιάτσικο δεν θεωρούνται πλέον μέλη ενός μεγάλου κοινωνικού αγώνα, ενώ λίγα λεπτά πριν θεωρούνταν; Αν όχι, με ποιό κριτήριο θα τους απομονώσετε σε επόμενες διακηρύξεις, πορείες και εκδηλώσεις;

δ) Φαντάζεστε πού θα πάνε τα ασφάλιστρα των καταστημάτων από εδώ και στο εξής;

ε) Ποιός θα πληρώσει τα σπασμένα των τραπεζών; Μήπως ο φουκαράς μικροκαταθέτης και δανειολήπτης; Πάλι το Κεφάλαιο, το οποίο υποτίθεται ότι αντιμάχεστε, δεν βγαίνει κερδισμένο;

στ) Ποιός θα πληρώσει τις ζημιές στα δημόσια κτήρια; Μήπως ο Ελληνας φορολογούμενος;

ζ) Πότε θα σταματήσετε κάποιοι καλοταϊσμένοι “συνάδελφοι” να εκμεταλλεύεστε τον αγώνα και την αγωνία των μαθητών για εξυπηρέτηση δικών σας συμφερόντων;

η) Πότε θα σταματήσετε να αυτοχρίζεστε προστάτες και ομοϊδεάτες των μαθητών, αφού με την πρώτη ευκαιρία αρκετοί από εσάς θα εξαργυρώσετε με τον πιο ιδιοτελή τρόπο και θα καρπωθείτε μόνοι σας τα όποια οφέλη προκύψουν;

Υ.Γ. Συγγνώμη που δεν εξέφρασα τα “ειλικρινή μου συλλυπητήρια” στην οικογένεια.

* Ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος είναι θεολόγος, καθηγητής στο Γενικό Λύκειο Μοιρών.