Της Σοφίας Τσεντελιέρου

Σε μια σχολική χρονιά που έχει ξεκινήσει με μεγάλα προβλήματα, σε συνδυασμό με το θέμα του ασφαλιστικού που έχει ξεσηκώσει τους εργαζόμενους σε όλους τους κλάδους, οι καθηγητές καλούνται να δώσουν νέες μάχες για τη βελτίωση του δημόσιου σχολείου, την οικονομική τους αναβάθμιση και τη διασφάλιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων.

Την ερχόμενη εβδομάδα ξεκινά νέα συνδικαλιστική χρονιά για την ΕΛΜΕ Ηρακλείου, καθώς την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου οι καθηγητές του νομού καλούνται να εκλέξουν τη νέα διοίκηση του σωματείου. Εκπρόσωποι των παρατάξεων ΠΑΣΚ, Εκπαιδευτική Προοπτική- Κοινωνικό Δίκτυο για την Εκπαίδευση, ΔΑΚΕ, Αγωνιστική Παρέμβαση, ΕΣΑΚ-ΔΕΕ και Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών, που συμμετέχουν στις εκλογές, μιλούν στην «Π» για τις προτεραιότητες οι οποίες πρέπει να δοθούν το επόμενο διάστημα.

Όπως επισημαίνει ο εκπρόσωπος της ΠΑΣΚ Γιάννης Σταμέλος, η νέα συνδικαλιστική χρονιά ξεκινά με τους χειρότερους δυνατούς οιωνούς. Τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν από τις πρώτες μέρες του διδακτικού έτους, ακόμα και τώρα, τρεις μήνες μετά την έναρξη των μαθημάτων, δεν έχουν επιλυθεί σε μεγάλο βαθμό, λέει ο ίδιος και προσθέτει «Επομένως η νέα συνδικαλιστική χρονιά ξεκινά με τα πάγια προβλήματα της εκπαίδευσης τα οποία υπάρχουν εδώ και χρόνια, αλλά και με τα οξυμένα εργασιακά και ασφαλιστικά ζητήματα. Ο κλάδος μας μαζί με όλους τους άλλους εργαζόμενους καλείται ν’ αντιμετωπίσει την κυβερνητική επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Δεν πρέπει να δοθεί το περιθώριο στην κυβέρνηση να πιστέψει ότι οι εκπαιδευτικοί αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσουν. Ο αγώνας πρέπει να είναι έντονος, διαρκής και ενωτικός. Η ΠΑΣΚ ως συνδικαλιστική παράταξη θα συμβάλει στην ενωτική αγωνιστική πορεία του κλάδου μας με όλες της τις δυνάμεις προς την τελική νίκη».

Τα ζητήματα που βρίσκονται σε πρώτη προτεραιότητα τη νέα συνδικαλιστική χρονιά, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της εκπαιδευτικής Προοπτικής-Κοινωνικό Δίκτυο για την Εκπαίδευση Λάζαρο Μάρκου είναι το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό, που αφορά όλους τους εργαζόμενους, τα οικονομικά των εκπαιδευτικών, η χρηματοδότηση της παιδείας και οι εργασιακές σχέσεις (αναπληρωτές- ωρομίσθιοι). Ο κ.Μάρκου αναφέρει επίσης ότι «επειδή σίγουρα -το έχει εξαγγείλει και η τωρινή κυβέρνηση- θα υπάρξουν νέες αλλαγές στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση (αναλυτικά προγράμματα, πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση), θα πρέπει να συζητήσουμε, να θέσουμε στην κοινωνία το σχολείο που επιθυμούν οι εκπαιδευτικοί. Και σε τοπικό επίπεδο θα δώσουμε μεγάλη σημασία για τον τρόπο λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος, για έναν διαφορετικό τρόπο λειτουργίας του, με κυρίαρχο τη συμμετοχή των συναδέλφων και στις προτάσεις, αλλά και στις αποφάσεις, ένα δίκτυο επικοινωνίας, δίκτυο ενημέρωσης, έτσι ώστε το συνδικαλιστικό κίνημα ν’ απαντά στα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού, βλέποντάς τον ως εκπαιδευτικό και όχι ως ψηφοφόρο κάποιου κόμματος».

Ο διάλογος και η σύνθεση απόψεων στο μεγάλο ζήτημα της παιδείας εκτός από κυρίαρχη ιδεολογική θέση της ΔΑΚΕ αποτελεί σήμερα το καθολικό αίτημα των καθηγητών και της κοινωνίας. Αυτό υποστηρίζει ο εκπρόσωπος της ΔΑΚΕ Μανόλης Μαρκογιαννάκης προσθέτοντας ότι «η χάραξη Εθνικής Πολιτικής για την Εκπαίδευση στη χώρα μας είναι μονόδρομος στον οποίο μπορεί και πρέπει να μπούμε όλοι μαζί με ευθύνη και όραμα». Σύμφωνα με τη ΔΑΚΕ, οι βασικοί στόχοι του εκπαιδευτικού συστήματος πρέπει να είναι η διαμόρφωση πολιτών με ολοκληρωμένη προσωπικότητα, με ικανότητα επικοινωνίας και συνεργασίας, με στέρεες γνώσεις και προσαρμοστικότητα στις σύγχρονες εξελίξεις, με συνείδηση της εθνικής, ιστορικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας και η ανάπτυξη ενός ευέλικτου, δυναμικού και ανταγωνιστικού εκπαιδευτικού συστήματος, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης , που θα συνδέεται με τις σύγχρονες παραγωγικές δραστηριότητες και θα προσφέρει πολλαπλές ευκαιρίες σε όλους τους νέους.

Έτσι προτείνονται από την παράταξη θεσμοθέτηση εθνικής πολιτικής για την εκπαίδευση, αύξηση των εκπαιδευτικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ, σταδιακή καθιέρωση 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ποιοτική ισοτιμία μεταξύ των δυο τύπων λυκείων ΓΕΛ - ΕΠΑΛ και 25 μαθητές ανά τμήμα.

Η εκπρόσωπος της Αγωνιστικής Παρέμβασης Εκπαιδευτικών Αρετή Σπαχή υπογραμμίζει ότι κατά τη φετινή χρονιά απαιτείται η ανάπτυξη της συλλογικής πάλης, της διεκδικητικής συνείδησης και δράσης όλων των εργαζόμενων, επειδή εντείνεται η αντιλαϊκή πολιτική. «Επισημαίνουμε ότι η αντιασφαλιστική λαίλαπα-έτσι όπως αποτυπώνεται στις περίφημες «ενοποιήσεις!» των Ταμείων, δηλ. στη θεσμοθέτηση της κλοπής των αποθεματικών και στις «εξισώσεις» των συντάξεων προς τα κάτω, αναδεικνύει την ανάγκη της συλλογικής αντίστασης των εργαζομένων σε μια στυγνά αντιλαϊκή πολιτική που ισοπεδώνει τα αυτονόητα μέχρι σήμερα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις κατακτήσεις» λέει η ίδια και προσθέτει «Την επίθεση στα ασφαλιστικά-συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα πρέπει να συνδέσουμε με την αποδιάρθρωση των εργασιακών μας σχέσεων, το μεσαιωνικό καθεστώς της Ωρομισθίας (στην Π.Δ.Σ ή την πρωινή ζώνη), την εμφανή μείωση των αποδοχών μας, την προκλητική μείωση και αυτού ακόμα του ευτελούς ποσοστού για την Παιδεία, αλλά και με την προκλητική ταξική κατηγοριοποίηση των παιδιών με τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών που στηρίζει την ΕΣΑΚ-ΔΕΕ Μιχάλης Κασαπάκης δηλώνει ότι το ΠΑΜΕ παλεύει σε όλους τους χώρους εργασίας για τη ριζική αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων σε όφελος των ταξικών δυνάμεων. «Καλούμε τους συναδέλφους να οργανώσουν την αντίσταση στη συνολική πολιτική επίθεση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και να αντεπιτεθούμε για μια παιδεία στην υπηρεσία του λαού μέσα από το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο. Δεν θα επιτρέψουμε καμιά επιχειρηματική δράση στους χώρους της Εκπαίδευσης. Στα πλαίσια αυτά παλεύουμε για το σύνολο των δικαιωμάτων μας (εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά κ.ά.)» λέει ο ίδιος και προσθέτει «Οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κατεδαφίζουν τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα όχι μόνο με τις άμεσες νομοθετικές παρεμβάσεις, αλλά και μειώνοντας τους μισθούς μας και εισάγοντας πληθώρα εργασιακών σχέσεων στα σχολεία (αναπληρωτές, ωρομίσθιοι, ΠΔΣ κλπ.). Η πολιτική αυτή υπαγορεύεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επομένως και σ’ αυτές τις εκλογές θα πρέπει να τιμωρηθούν όσοι στήριξαν και στηρίζουν πολιτικές Μάαστριχτ, Λισσαβώνας, Μπολώνιας κλπ και να ενισχυθούν οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ».

Τα ζητήματα που ανοίγονται είναι κρίσιμα για τη ζωή μας εντός και εκτός σχολείου, όπως λέει ο εκπρόσωπος της Αγωνιστικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Γιάννης Καταλαγαριανάκης. «Είναι σημαντικό να παρθούν πρωτοβουλίες παρέμβασης και κοινής δράσης που να προετοιμάσουν και να οργανώσουν την αντίσταση στην αντιδραστική καταιγίδα μέτρων που έρχεται. Πρωτοβουλίες που θα ξεκινούν με συζήτηση στη βάση του κλάδου που θα αποκαλύπτει την κυρίαρχη προπαγάνδα και θα οικοδομεί τους όρους για την ενεργή συμμετοχή συναδέλφων στην κίνηση, στην πάλη. Βάζοντας στην άκρη τις παραλυτικές απόψεις περί «κοινωνικού διαλόγου» και συνδιαχείρισης. Επιλέγοντας τα ζητήματα αιχμής που απασχολούν τον κλάδο, οργανώνοντας μαχητικούς διεκδικητικούς αγώνες. Κόντρα σε διασπαστικές, μικροκομματικές λογικές κατακερματισμού δυνάμεων - κόντρα σε συμβιβασμένες ηγεσίες» λέει ο ίδιος και προσθέτει ότι στην κατεύθυνση αυτή είναι απαραίτητο να προωθηθεί η κοινή δράση στη βάση του κλάδου - πέρα από την ομηρεία των αρνητικών συσχετισμών στις ομοσπονδίες ή στους τοπικούς συλλόγους.