Της Αννας Παπαδοκωστάκη

Τουλάχιστον 37 μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Κρήτης, υπογράφουν μια πανελλαδική έκκληση για την αναβάθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου με προτάσεις, που βρίσκονται «στο μέσον» των μεταρρυθμίσεων που επιχειρεί το υπουργείο Παιδείας.

Όπως τονίζουν στη διακήρυξη τους, «σκοπός της πρωτοβουλίας που ξεκινάει από τους ίδιους τους πανεπιστημιακούς είναι να δώσει φωνή σε ένα μεγάλο μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας που συμμερίζεται τις ίδιες αγωνίες πέρα και πάνω από τις πολιτικές και ιδεολογικές επιλογές του καθενός ». Η λήψη των αναγκαίων μέτρων είναι επιτακτική καθώς διαγράφονται δύο κίνδυνοι: «(α) να επιδεινωθούν άμεσα και ραγδαία οι ενδοπανεπιστημιακές σχέσεις και οι ηθικές προϋποθέσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας, (β) να επικρατήσει η λογική «να μην αλλάξει τίποτα», γεγονός που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση του δημόσιου Πανεπιστημίου».

Την έκκληση, είχαν υπογράψει μέχρι χθες 274 πανεπιστημιακοί από όλη την Ελλάδα ενώ σε επιτροπή που συνεστήθη για να επιδιώξει επαφές με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, μετέχουν δύο πρώην πρυτάνεις του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο ομότιμος καθηγητής Φυσικής Γιώργος Γραμματικάκης και ο καθηγητής της Επιστήμης Υπολογιστών Χρήστος Νικολάου.

«Τα ΑΕΙ –αναφέρεται στη διακήρυξη-δεν μπορούν να διοικούνται από την οδό Μητροπόλεως. Η αναβάθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου δεν είναι δυνατή υπό το σημερινό καθεστώς ασφυκτικού εναγκαλισμού από το κράτος και το ΥΠΕΠΘ, ούτε υπό το πνεύμα της παράλογης ομοιομορφίας που εξισώνει εξαιρετικά ανόμοιες καταστάσεις Πανεπιστημίων, Σχολών, Τμημάτων, όπως επίσης και επιστημονικών κλάδων. Δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν τα ίδια μέτρα π.χ. στην Ιατρική, το Πολυτεχνείο και τα Πανεπιστήμια Κοινωνικών Επιστημών.»

Οι υπογράφοντες διαφωνούν με τις αλλαγές που σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας, αλλά ζητούν αλλαγές και προτείνουν διάλογο, σε αντίθεση με την ΠΟΣΔΕΠ που τηρεί αρνητική στάση.

Ανάμεσα σε εκείνους που υπογράφουν την διακήρυξη, είναι και ο πρόεδρος του συλλόγου διδασκόντων του Πανεπιστημίου στο Ηράκλειο, Χρήστος Κουρουνιώτης. Μεταξύ άλλων υπογράφεται ακόμα από τους κκ Λούκο, Κοτρόγιαννο, Ταρουδάκη, Νταή, Πολίτη, Τζιρίτα, Πετράκη, Λούη, Κατσοπρινάκη, Φειδά, Ιωσ. Παπαδάκη, τις κυρίες Ασκητοπούλου , Ρουμπελάκη κλπ

Σύμφωνα με τον Χρήστο Νικολάου, η πρόσφατη απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Κρήτης, βρίσκεται πολύ κοντά στις απόψεις που εκφράζουν οι πανεπιστημιακοί που υπογράφουν τη διακήρυξη. Ο ίδιος παρά τις επιμέρους διαφωνίες του στο θέμα του ασύλου και τον τρόπο εκλογής των πρυτανικών αρχών, για την οποία υποστηρίζει ότι πρέπει να γίνεται με καθολική ψηφοφορία για την εκλογή διοίκησης η οποία στη συνέχεια θα προκηρύσσει τις θέσεις πρύτανη και αντιπρυτάνεων, θεωρεί ότι η απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Κρήτης, αποτελεί ένα σοβαρό κείμενο διαλόγου , καθώς εξετάζει τα ζητήματα με τεκμηρίωση και λεπτομέρεια.

Κινητικότητα

Τις επόμενες μέρες αναμένεται να κορυφωθεί η κινητικότητα στα πανεπιστήμια, καθώς στις 10 και 17 Ιανουαρίου θα συζητηθεί στη Βουλή η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος με σκοπό να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα μας. Εκείνες τις ημέρες, προγραμματίζονται πανελλαδικά κινητοποιήσεις και στα πλαίσια αυτά το Πανεπιστήμιο Κρήτης, θα αναστείλει τη λειτουργία του.

Η Επιτροπή που προαναφέραμε θα επιδιώξει συνάντηση με την υπουργό Παιδείας κ. Γιαννάκου.

«Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις, τόσο σε επίπεδο αρχής όσο και σε επίπεδο σκοπιμότητας, ως προς την προοπτική ίδρυσης ιδιωτικών ή μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων. Κοινή όμως είναι η αντίληψη ότι αποτελούν περιθωριακό ζήτημα έναντι του στοιχήματος της ποιοτικής αναβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο θα κριθεί στο χώρο του Δημόσιου Πανεπιστημίου.

Η εμμονή και η φλυαρία για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια συσκότισε το πρόβλημα, καθυστέρησε τη σωστή εστίασή του, τροφοδότησε μύθους που αγνοούν τη διεθνή πανεπιστημιακή πραγματικότητα.

Ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης δεν κινδυνεύει από την ύπαρξη ιδιωτικών σχολών αλλά από την κατάρρευση του δημόσιου πανεπιστημίου.

Εντωμεταξύ, εξελίσσεται και επιδεινώνεται η «ιδιωτικοποίηση» του εκπαιδευτικού συστήματος, με τη μορφή της αυξανόμενης δαπάνης που καταβάλλουν οι οικογένειες για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Αυτή η «υπαρκτή ιδιωτικοποίηση», είναι οικονομικά δυσβάσταχτη και ταυτόχρονα οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες. Η ελληνική κοινωνία δεν πρέπει να συμβιβαστεί με αυτή την κατάσταση» τονίζεται στη διακήρυξη των 274 πανεπιστημιακών.