ΠΑΤΡΙΣ :: Ελλάδα/Κόσμος :: Προεκτάσεις :: Εμφάνιση άρθρου
Εθνικά Νέα Στην Ευρώπη Στον Κόσμο Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Διαπλοκή, σύνορα, ΔΝΤ και πικνίκ

Του Κώστα Κωνσταντίνου*

Δεν γνωρίζω εάν έχει υπάρξει ποτέ μέχρι σήμερα κυβέρνηση που να μην είναι ευχαριστημένη με την εμφάνιση του πρωθυπουργού (της) στη Βουλή αλλά ούτε και αξιωματική αντιπολίτευση που να μην είναι τα μάλα ικανοποιημένη από την παρουσία του αρχηγού (της).

Απ’ όσο μπορώ τις τελευταίες δεκαετίες να παρακολουθήσω, μόνον η ημερομηνία των δηλώσεων είναι που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Κατά τα άλλα, το ίδιο ποιηματάκι απαγγέλλουν άπαντες ξανά και ξανά. Είναι οι κραυγές των εκάστοτε αδιάφθορων εναντίον των ύπουλων εχθρών του λαού.

Δεν γνωρίζω επίσης, εάν θα αλλάξει καμιά φορά αυτή η εντός και εκτός Βουλής κοκορομαχική διάθεση. Εκείνο που ξέρω είναι ότι τα ανατολικά σύνορά μας γίνονται διαχρονικά σουρωτήρι. Εσχάτως και τα βόρεια. Ποιος είναι το κράτος και ποιος το κρατίδιο; Εμείς ή η ΠΓΔΜ; Αφουγκράζομαι τον Τούρκο να καραδοκεί και τους συμμάχους μας να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Γνωρίζω ότι οι εισερχόμενοι πρόσφυγες και μετανάστες συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα για την κοινωνική δομή και συνοχή, όταν το οικονομικό κλίμα είναι βουτηγμένο στις λάσπες. Ακούω τις φωνές από τους εξερχόμενους μετανάστες Έλληνες νέους που αποχαιρετούν με καθημερινή πίκρα την πατρίδα – χωρίς να βλέπω ούτε με τηλεσκόπιο επενδύσεις. Και όμως! Τέτοιες ώρες η περί πολλά θεωρητικολογούσα κυβέρνηση των αμώμων του τόπου ανήγαγε εντός Βουλής σε μείζον ζήτημα την περίφημη διαπλοκή, το αναμφισβήτητα επαίσχυντο διακομματικό μας σπορ. Πιθανόν να νόμιζε ότι με το να αλλάξει χαβά - κάτι έμεινε από τα μαγικά νταούλια που θα βαρούσαμε για να χορεύουν εκστασιασμένες οι αγορές - θα άλλαζε και τους ανέμους που μας περιζώνουν σαν φίδια.

Τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πιο απλά, εάν οι προθέσεις ήταν ειλικρινείς. Ας έδιναν όλοι τους τα όποια στοιχεία έχουν στη δικαιοσύνη και ας άφηναν τους δικαστές να κάνουν το έργο τους. Έχουμε ή δεν έχουμε πολίτευμα με διακριτές τις τρεις εξουσίες; Τι δουλειά έχει η εκτελεστική και βουλευτική εξουσία με τη δικαστική; Ή μήπως η διαπλοκή απαιτεί να έχει; Το τι ακολούθησε, με τα άνοστα επικοινωνιακά κολπάκια, επιβεβαιώνει την απαξίωση των πολιτών. Όταν η δουλειά δεν πήγε καταπώς θα ήθελε πρωτίστως ο κ. Παππάς και η συντροφία του, ήρθαν στη συνέχεια μέσα σε ένα αξιοθαύμαστο τάιμιγκ οι «αποκαλύψεις» για τις προθέσεις της Ντέλιας και του Τόμσεν. Παραβίασαν ανοικτές θύρες οι φωστήρες σύμβουλοι του πρωθυπουργού. Προσέφεραν πολύ κακή υπηρεσία. Οι απίθανοι αυτοί τύποι που μας κυβερνούν αποφάσισαν – με τον ενθουσιασμό του μονίμως καρπαζοεισπράκτορα Καραγκιόζη – να εξολοθρεύσουν ξανά το δράκο του ΔΝΤ, ως το ΔειΝόΤερον των εκ των δανειστών θηρίων. Τελικά τα κατάφεραν. Ο λύκος και η γιαγιά έγιναν ένα.

Καμία πολιτική σοφία, μόνο ληγμένες και σκονισμένες συνταγές. Κοντά στο νου κι η γνώση. Πρώτα παίρνεις κανένα τηλέφωνο, ζητάς ύστερα ευγενικά διευκρινίσεις – δεν είσαι δα και καμία υπερδύναμη κακομοίρη μου – ζυγιάζεις αργότερα τα πράγματα και στο τέλος, αν σε παίρνει, φωνάζεις το «βαστάτε Τούρκοι τ’ άλογα». Το βάθρο όμως του θρανίου πίσω από τα κάγκελα των καταλήψεων είναι κουσούρι που δεν φεύγει εύκολα. Πού η πολιτική σοφία του Ελευθερίου Βενιζέλου, που ήξερε να εκμεταλλεύεται τις διαφωνίες των μεγάλων για το καλό της χώρας; Όταν λείπει ο κοινός νους, απουσιάζει και η αλεξίσφαιρη λογική του. Φοβάμαι ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν τον έχει. Δεν κατανοεί τους κανόνες λειτουργίας (ηθικούς ή ανήθικους) του υπόλοιπου κόσμου. Γιατί, με το σακίδιο στην πλάτη και τη γραβάτα στο ντουλάπι δεν πας για να φτιάξεις την οικονομία αλλά το πολύ πολύ να ετοιμάζεσαι για καμιά ορειβασία ή για κανένα συντροφικό πικνίκ. Που κάποτε όμως θα τελειώσει, για να σε περιμένει πλέον η γιαγιά με το λύκο στη γωνία.

* Ο Κώστας Ν. Κωνσταντίνου είναι εκπαιδευτικός





Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
14/4/2016

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions