ΠΑΤΡΙΣ :: Κρήτη :: Έρευνες :: Εμφάνιση άρθρου
Τοπικά Νέα Συνεντεύξεις Στήλες Προεκτάσεις Έρευνες
Περιεχόμενα
 Κρήτη
 Ελλάδα/Κόσμος
 Αθλητισμός
 Πολιτισμός & Διασκέδαση
 Επιστήμη & Τεχνολογία
 Εκπαίδευση
 Οικονομία
 Ύπαιθρος
 Προεκτάσεις
 Πληροφορίες
 Υπηρεσίες
 Αφιερώματα
 Ιστορίες με... ουρά
Ψηφοφορία
Ποια είναι η κυριότερη αιτία για την πτώση του ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου και την «εξαφάνιση» του από τις επαγγελματικές κατηγορίες;
Η κακή διαχείριση από πλευράς διοικήσεων των ΠΑΕ και η μη αξιοποίηση των ταλέντων των ομάδων.
Η γενικότερη οικονομική κρίση
Η έλλειψη στήριξης από την τοπική κοινωνία
Η ανεπάρκεια ποδοσφαιρικού δυναμικού σε επίπεδο παικτών, προπονητών και παραγόντων.


Η οικογένεια του στρατηγού Αλεξάκη 90 χρόνια πριν
Οι φωτογραφίες της Ιστορίας

Η οικογένεια του στρατηγού Ι. Αλεξάκη απ’ τους Ποτάμους

Κάποτε, όταν οι οικογένειες ήταν πιο δεμένες από τη σημερινή «χαλαρή» εποχή, τα μέλη τους βρίσκονταν πολύ πιο συχνά, κυριολεκτικά σε πλήρη απαρτία, στις μεγάλες γιορτές. Κι έβρισκαν την ευκαιρία να απαθανατίζονται σε μια φωτογραφία για να τους θυμούνται οι απόγονοί τους. Μια τέτοια φωτογραφία, με «ηλικία» 90 χρόνων, δημοσιεύομε σήμερα. Αφορά στην οικογένεια Αλεξάκη, με ρίζα από τους Ποτάμους Λασιθίου, με πολλά και εκλεκτά μέλη, ανάμεσα στα οποία ήταν ο στρατηγός Ιωάννης Αλεξάκης.

Τα σημερινά ντοκουμέντα προέρχονται από τη συλλογή της κ. Άννας Παντουβάκη, κόρης του Ηλία Αλεξάκη, αδελφού του στρατηγού.

Η ομαδική φωτογραφία είχε ληφθεί το 1920 στο χωριό Αρχοντικό, που τότε ονομαζόταν Αλιτζανή, στο οποίο είχε μετοικήσει η οικογένεια του Σωτήριου και της Παπαδιάς Αλεξάκη. Στη φωτογραφία απεικονίζονται μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Ο Σωτήριος και η Παπαδιά είχαν αποκτήσει 8 παιδιά. Τη Μαρία (1881), τον Εμμανουήλ (1883), τον Μιχαήλ (1885), τον Ιωάννη (1886), τον Γεώργιο (1888), την Καλή (1895), την Αρτεμισία (1897) και τον Ηλία (1904). Στο έργο του στρατηγού Ιωάννη Αλεξάκη «Οι Αλέξηδες, Ιστορία μιας Κρητικής Οικογένειας», που κυκλοφόρησε το 1969, είχε δημοσιευτεί μια ανάλογη μ’ αυτήν φωτογραφία. Έτσι, με βάση τα στοιχεία που είχαν δημοσιευτεί τότε, μπορούμε να κάνομε την παρουσίαση των περισσοτέρων που απεικονίζονται.

Από αριστερά, στην κάτω σειρά φαίνονται τα εγγόνια του Σωτήριου και της Παπαδιάς. Η Αικατερίνη και ο Σωτήρης (του Μανώλη), ο Μανώλης, ο Σωτήρης και η Ευαγγελία (του Μιχάλη) και η Σοφία (της Καλής).

Στη δεύτερη σειρά των καθήμενων:

Αρτεμισία (συζ. Γ. Λαδουκάκη) με το γιό της Μανώλη, Φωτεινή (συζ. Μανώλη Αλεξάκη), Μαρία (συζ. Γεωργίου Κουνενού), η Παπαδιά με το σύζυγό της Σωτήριο Αλεξάκη, Μαρία (συζ. Μιχαήλ Αλεξάκη) με το γιό της Γεώργιο, Καλή (συζ. Κων. Παναγιωτάκη) με το γιό της Μενέλαο, Άννα, κόρη της Μαρίας και του Γεωργίου Κουνενού.

Στην πρώτη σειρά των ορθίων:

Γ. Λαδουκάκη (σύζυγος Αρτεμισίας), Μανώλης Αλεξάκης, Γ. Κουνενός (συζ. Μαρίας), ο στρατηγός Ιωάννης Αλεξάκης, τότε ακόμη ταγματάρχης, Μιχαήλ Αλεξάκης, Κωστής Παναγιωτάκης (συζ. Καλής), Γ. Ι. Στιβακτάκης.

Στην πίσω σειρά των ορθίων:

Ηλίας Αλεξάκης, πατέρας της κ. Άννας Παντουβάκη, Εμμ. Κουνενάκης γιός της Μαρίας, Άννα και Θεκλία, κόρες της Μαρίας, Γεώργιος Σωτηρίου Αλεξάκης.

Για την οικογένειά του ο στρατηγός Αλεξάκης αναφέρει στο βιβλίο του, μεταξύ άλλων:

" Ο πατήρ μου ετήρει τα ανέκαθεν υφιστάμενα ωραία οικογενειακά έθιμα.

Κατά τας μεγάλας χριστιανικάς εορτάς (Χριστούγεννα, Πάσχα) συνεκεντρώνοντο εις το πατρικόν μας σπίτι προς συνεστίασιν, όλα τα μέλη της οικογενείας του, δηλαδή και τα έγγαμα (γαμβροί, νύμφαι) με τα τέκνα των, τα οποία είχον χωριστήν ιδικήν των κατοικίαν.

Αυτό συνέβαινε και την εσπέραν της τελευταίας Κυριακής των Μεγάλων Απόκρεω, της λεγόμενης Αποκριάς Τυρινής. Εγέμιζε το σπίτι μας παιδόγγονα.

Εφερναν τότε εις το σπίτι μας αι θυγατέρες του και αι νυφάδες (νύμφαι) του τα φαγητά των, μάλιστα μυζηθρόπητες, μπακαλιάρον κλ. Εστελιώνετο ούτω με τραπέζια συνεστίασις πολυπληθής εις δείπνον-συμπόσιον. Ομοτράπεζοι οι μεγάλοι, τα δε μικρά παιδιά (εγγόνια των γονέων μας) καθ’ ομάδας απέναντι, με φαιδρότητα και αστειότητας όλοι.

Το δείπνον επηκολούθουν ευτράπελοι διηγήσεις και ο πατήρ του εγνώριζε και επενόει παιγνίδια δια τα παιδιά, μάλιστα των ετών 10-15, και προβλήματα εις τα οποία διηγωνίζοντο, εδυσκολεύοντο να τα λύσουν και επροξενείτο ωραία διασκέδασις.

Επίσης, ως μου διηγείται ο αδελφός μου Ηλίας, - (εγώ, υπηρετών εις τον Στρατόν, ευρισκόμην μακράν), -εις το νέον μας χωρίον, την Αλιτζανήν, το σήμερον Αρχοντικόν, ήρχοντο πολλάς φοράς συγγενείς μας από το παλαιόν χωρίον μας, τους Ποτάμους, και εφιλοξενούντο υπό του πατρός μου και των τέκνων του.

Συνέβαινε μάλιστα να έρχωνται πολλοί συγγενείς Ποταμίται κατ’ έτος κατά την εορτήν της Αγίας Μαρίνας (17 Ιουλίου), ότε ήρχοντο δια την πανήγυριν ήτις γίνεται εις τον εξοχικόν ναόν της Αγίας Μαρίνας, ευρισκόμενον μεταξύ των χωρίων Γαλατά και Βώνης, περί τα 4 χιλιόμετρα βορείως του Αρχοντικού.

Οι Αγιομισιώται= πανηγυριώται αυτοί (δηλαδή οι μεταβαίνοντες εις το αγιομίσι= πανήγυριν) ήρχοντο από της προηγουμένης, εφιλοξενούντο και διανυκτέρευον εις ημάς, τους συγγενείς των, εις το χωρίον μας, και την επομένην μετέβαινον μαζύ εις την εορτήν, αποτελούντες καθ’ οδόν πολυπληθή πομπήν.

Δια την φιλοξενίαν επί 2 ημέρας, μάλιστα διά περισσοτέρας πολλοί, οι οποίοι ήθελον να επισκεφθούν το κατά Σάββατον γινόμενον παζάρι (ζωοπανήγυριν) εις το πλησίον απέχον 800 μέτρα από το μικρόν χωρίον μας, μεγάλο χωρίον Αρκαλοχώρι (Αρκάδων χώρα), ο πατήρ μου κατέστρωνε πρόγραμμα φιλοξενίας. Κατένειμε δηλαδή τους φιλοξενουμένους καθ’ομάδας προς διανυκτέρευσιν, γεύματα και δείπνα. Επίσης κατενέμοντο και οι σταύλοι δια τα ζώα των, μουλάρια και γαϊδούρια.

Εξ (6) ήσαν αι οικογένειαι μας τότε, ήτοι το σπίτι του πατρός μου και τα σπίτια των τέκνων του Μαρίας (συζύγου Γ. Δ. Κουνενού), Μιχάλη, Γεώργη, Καλής (συζύγου Κ. Γ. Παναγιωτάκη) και Αρτεμισίας (συζύγου Π. Χρονάκη). Εις τα εξ (6) αυτά σπίτια κατενέμοντο οι εν λόγω συγγενείς μας, προς διανυκτέρευσιν, δια γεύματα και δείπνα. Συνεκεντρώνοντο εκ περιτροπής, πρώτον εις το ένα σπίτι, έπειτα εις το άλλο κατά σειράν εις όλα.

Εις το Αρκαλοχώρι, ενίοτε και εις άλλα γειτονικά χωριά, κατήρχοντο ομαδικώς μετά του πατρός μου, τον οποίον συνέχαιρον αι Αρκαλοχωρίται και λοιποί φίλοι μας, δια το πολυπληθές συγγενολόι του, και ο αείμνηστος πατήρ μου εκαμάρωνε και πολύ ηυχαριστείτο. Αλησμόνητος καλή εποχή”.

Προσοχή! Αυτό το άρθρο έχει συνέχειες ...
Παρακαλώ χρησιμοποιείστε τα παρακάτω links για να τις διαβάσετε.

Η οικογένεια του στρατηγού Αλεξάκη 90 χρόνια πριν
Να τιμήσομε τη μνήμη των παλαιότερων με τη δημοσίευση των ντοκουμέντων τους




Στατιστικά Άρθρου
Αρθογράφος:
Πατρίς

Ημερομηνία δημοσίευσης:
12/4/2010

Εκτύπωσε Άρθρου
Εκτύπωση Άρθρου

Αποστολή με email
Αποστολή με email

Προσθήκη στα bookmarks
Προσθήκη στ' Αγαπημένα

ΕλαχιστοποίησηΑναζήτηση
Αναζήτηση στις ειδήσεις του patris.gr


Πνευματικά Δικαιώματα 1998 - 2002 © Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε.Αναφορά Προβλήματος | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία | Ταυτότητα
Developed by WISE Advanced Solutions